Posts tonen met het label cb. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cb. Alle posts tonen

dinsdag 22 februari 2011

de kracht van het voorbeeld

Stel je jezelf eens voor dat je bent ingegoten in een blok beton. Alleen je hoofd komt er nog uit en je kan met je neus een grote rode knop indrukken. Maar alleen wanneer het groene lampje gaat branden. Wanneer de de rode knop indrukt terwijl het lampje niet brandt, krijg je een emmer water over je hoofd. In hoeverre is er in deze situatie behoefte aan voorbeeldfunctie?

Stel je nu eens voor dat je gek bent van hard zwemmen. Je wilt de beste van de wereld worden, je wilt er alles voor doen om dat te bereiken. Is daar een handboek voor? Of ben je opzoek naar een voorbeeld, iemand als Pieter van de Hoogenband bijvoorbeeld. De kans is groot dat je niet alleen zijn zwemstijl probeert over te nemen, maar ook zijn trainingsmethode, zijn voedingspatroon, zijn kledingstijl en misschien zelfs zijn accent.

Naar mate er meer vrijheid is binnen een bedrijf, is het belang van de voorbeeldfunctie steeds sterker. De voorbeeldfunctie is eigenlijk een wandelende vraagbaak, een wandelend handboek, een norm, hoe kan het. Niet alles is nu eenmaal te beschrijven, het gaat om de samenhang der dingen. En die komen het beste bijelkaar in een mens. Een mens dat gaat voor zijn vak.

De voorbeeldfunctie wordt vaak onderschat. Is iets van de directeur, wordt er dan gedacht. Niet waar, denk ik dan. Voorbeeldgedrag is voor iedereen. Binnen je bedrijf maar ook erbuiten. Door je gedrag laat je zien wie je werkelijk bent. Of je werkelijk gelooft in de normen en waarden van de organisatie en de maatschappij. Of misschien geloof je er niet in en laat je dat zien door afwijkend gedrag. ook dat is een voorbeeld voor mensen.

Iedereen is een voorbeeld voor een ander. Wanneer jij je afval uit het raampje van je auto gooit ben je een voorbeeld voor anderen. "Zie je wel, kan best wel", denken anderen dan. Het geeft aan dat het je allemaal niet uitmaakt. Dat het alleen om jou draait. Wanneer ik als leider van e-office mijn afspraken niet nakom denkt iedereen, "zie je wel, ook hij neemt het niet serieus".

Wij zoeken allemaal naar voorbeelden, mensen die ons inspireren. mensen die echt zijn. In hun denken en in hun handelen. Wij registreren allemaal haarfijn wanneer daar iets niet in klopt en dan zeggen we: "Aha, zie je wel...het klopt niet". Om vervolgens op onze krent te blijven zitten want we hebben het bewijs dat het niet waar is wat hij zegt. Weg energie.

En de kracht van de voorbeeldfunctie speelt overal: artiesten en publiek, politici en publiek, onze koningin, sporters, directeuren, maar ook je collega's, thoughtleaders en jij! Ik wil hiermee niet zeggen dat ik wil voorschrijven hoe het moet, nee dat is het niet. Maar ik wil wel aangeven dat iedereen in een andere fase in zijn leven zit. En dat mensen aan het begin van hun (werkende) leven zoeken naar voorbeelden. En waarschijnlijk ben jij, zonder dat je het weet, een voorbeeld. Zou zomaar kunnen.

En als je de wereld dan toch wilde veranderen....precies.

donderdag 17 februari 2011

The Global Brain

Al vaak heb ik het gehad over 'The Corporate Brain". Naast processen zullen bedrijven steeds meer behoefte krijgen aan het Corporate Brain, waardoor ze problemen kunnen oplossen die niet via het proces opgelost kunnen worden. Mijn volgende boek zal hier over gaan.

Processen leven in een blauwe wereld, waar het verkleinen van risico's door het uitvoeren van controle de scepter zwaait. Het Corporate Brain leeft in een gele wereld, waar creativiteit en vertrouwen de boventoon zwaaien. Door Yellow&Blue samen te brengen (Het Corporate Brain samen met Processen), kunnen we nieuwe organisaties bouwen waar naast voorspelbaarheid en efficienty ook maximaal gebruik gemaakt wordt van de kracht van mensen. De toekomst van ieder bedrijf zit immers opgesloten in de hersenen van de huidige medewerkers.

In mijn zoektocht naar het corporate brain kwam ik deze video tegen van Peter Russell: the global brain. Wanneer je bedenkt dat deze video in 1985 is gemaakt krijg je veel respect voor Peter. Het is voor deze tijd een wat trage film en duurt 35 minuten. De muziek en de wijze waarop hij spreekt kan wat irritatie geven, maar wanneer je daar doorheen kijkt kan het niet anders dat je mond wagenwijd openvalt.

Hij laat zien dat dat de ontwikkeling van social media al heel lang geleden te voorspellen was, dat we bij 10 miljard bewoners op deze aarde een volgende fase hebben bereikt: een globaal bewustzijn. Dat alles uit hetzelfde is opgebouwd en dus dezelfde principes kent (Zo boven zo onder, zo onder zo boven). Dat jij niet ophoudt bij je vel maar dat juist je omgeving jou inhoud geeft. Dat technologie en mensen heel goed samengaan, dat er een diepe behoefte is om te verbinden. Wanneer je goed kijkt is het niet zo moeilijk te bedenken waar we met deze wereld heengaan. Spannend toch?

Voor iedereen die een beetje spiritueel durft te zijn is dit half uurtje goed besteed.
Ik vond het in iedergeval heel bijzonder.