geen boom zonder basis

Steeds vaker kom ik klanten tegen die helemaal blij worden wanneer we vertellen dat de manier van werken zoals ze gewend waren eigenlijk helemaal perfect is. Maar wel voor bepaalde delen van je bedrijf. Niet ieder onderdeel is daarvoor geschikt.

Blijkbaar leeft er iets bij bedrijven dat je je bijna moet schamen wanneer je van 9 tot 5 werkt. Wanneer je werk heel voorspelbaar is en op kantoor uitgevoerd moet worden. Dat je dan niet modern bent enzo. We moeten beseffen dat de mensen die in deze formele omgevingen werken ons wel gebracht hebben waar we nu zijn. En nu voelen ze zich een beetje afgeserveerd.

Dat is in onze visie over work21 (het nieuwe werken), totale onzin. Je hebt deze mensen en deze processen keihard nodig om HNW te kunnen uitvoeren. Zonder deze procesmatige organisatie ben je nergens en kan je niets. Wanneer consultants je vertellen dat HNW vrijheid en blijheid is, moet je op je hoede zijn. Dan hebben ze alleen maar een boekje gelezen, of het zelf bedacht. Want de waarheid is zo anders.

Uit onze ervaring weten wij als geen ander dat om HNW (het nieuwe werken) vorm te geven je eerst een basis moet hebben, een struktuur. En die basis is voor een groot deel gevormd in de 20ste eeuw, met alles wat daarbij hoort. Daar kan en moet je gebruik van maken. Geen boom zonder aarde.

geen feedback, meer regels

De meeste mensen vinden het doodeng om te doen: feedback geven aan collega's. Het voelt als kritiek geven, als iemand persoonlijk aanvallen. Daarom doen we het maar niet. Het is ook gemakkelijker om maar te doen alsof je onwenselijk gedrag niet hebt gezien. Gewoon de andere kant opkijken. Maar het niet geven van feedback heeft een vernietigende werking op de cultuur van een bedrijf.

Wanneer mensen ongewenst gedrag gaan vertonen, en je collega's geven geen feedback, dan blijft er nog een maatregel over om het gedrag weer in goede banen te leiden: regels! En dan zijn we echt ver van huis. De regels die uitgevaardigd worden, zullen ook weer gechecked moeten worden. We moeten vanalles managen rondom de regels. Dat kost allemaal energie, die we voor de tijd van de regelgeving konden stoppen in leuke zaken, zoals iets doen voor je klant.

Het irritante van meer regels is, dat ook de mensen die de regels niet nodig hebben ineens te maken krijgen met de regels. En we krijgen te maken met de managers die de regels moeten naleven. We krijgen een cultuur waar de meeste professionals gek van worden. Allemaal formuliertjes, administraties, gesprekken, gedoe. En waarom? Omdat we bang zijn om elkaar aan te spreken op ons gedrag. Door het niet te doen verzieken we onze eigen omgeving. En dat geldt natuurlijk niet alleen voor organisaties, maar voor onze hele samenleving. Kortom, als we een leuke omgeving willen houden ben je aan jezelf verplicht anderen feedback te geven.

kansloos

Nog een voorbeeld van het geweldige beleid van onze regering voor het ondernemerschap in onze maatschappij. Zoals ik al eerder heb aangegeven denk ik dat we het met z'n allen uiteindelijk moeten hebben van ondernemers en een overheid die ons allen ondersteunt in het bereiken van onze gezamenlijke afspraken. Ik wil daarbij aangeven dat ik niet pleit voor grote verschillen tussen rijk en arm omdat hierdoor onwenselijke spanningen ontstaan en de vooruitgang van het geheel zal tegenstaan. Dus er moet wel degelijk aandacht zijn voor de zwakkeren in onze samenleving. Maar we kunnen doorslaan.

Het voorbeeld: stel je hebt een organisatie met 200 mensen. We zitten in een recessie en als ondernemer zie je niet snel dat de omzet omhoog gaat dus moet je iets doen aan je kosten. Je wilt je bedrijf redden en de enige mogelijkheid om je bedrijf te redden is dat je de loonkosten omlaag brengt. Collectieve loonverlaging zit er niet vaak in, dus het enige wat je kan doen is nadenken om afscheid te nemen van medewerkers. Hoe moeilijk dat ook is.

Je doet dit om het geheel in leven te laten en in iedergeval een kans te geven. Waar loop je dan tegen aan. Je kan het als bedrijf niet veroorloven om mensen te ontslaan! Je kan het domweg niet betalen!! Want als je afscheid wil nemen van mensen betaal je grofweg 1 maandsalaris per gewerkt jaar. Dus als je afscheid wil nemen van een paar mensen loopt dat al snel in de tonnen aan vergoedingen. En dat terwijl je afscheid wilt nemen omdat je liquiditeitsproblemen (vrij beschikbaar geld) verwacht.

Het enige wat dan overblijft is dat je je bedrijf failliet laat gaan. Iedereen met z'n schulden laat zitten en een doorstart maakt. Frustrerend voor het gezonde deel van het bedrijf, frustrerend voor de leveranciers, de aandelhouders, de ondernemer en een hele dure oplossing voor de overheid trouwens. Waar zijn we dan mee bezig denk ik dan. Mijn voorspelling is dat de afkoopregelingen binnen een jaar op de schop gaan omdat er anders heel erg veel bedrijven failliet zullen gaan en misschien weer een doorstart maken. Hallo den Haag, hoort u mij..we leven in de 21ste eeuw.