Posts tonen met het label ondernemer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ondernemer. Alle posts tonen

dinsdag 7 juli 2009

package deal


De afgelopen maanden komt het steeds vaker voor dat ik gesprekken voer met mensen die vinden het allemaal anders moet. Het zijn vaak bestuurders van bedrijven of van (lokale) overheden. Wat al deze mensen verbind is dat ze de wereld beter willen maken. Iedereen ziet een samenleving die aan het verloederen is en niet reageert op de ontwikkelingen in de wereld. Alweer zie je dan een artikel dat mensen elkaar overhoop schieten, agressie tegenkomen op hun werk en dat we de wereld aan het slopen zijn.

Met name de ondernemers zoeken naar mogelijkheden om zelf een bank op te richten om verlost te zijn van de onvoorspelbaarheid en regelzucht van de bankiers. Anderen zoeken het weer meer in nieuwe en meer duurzame samenlevingsvormen en weer anderen willen Nederland op de kaart zetten als kennisland. Wat zo bijzonder is aan deze mensen is dat het hier niet gaat om het uitdragen van een kleur of geur van een politieke partij.

Steeds meer mensen lijken een stukje van de wereld te willen veranderen. En dat heeft niets met links of rechts te maken, Ook niet met rood, blauw of groen. De meningen over oplossingsrichtingen kunnen voor het oplossen van milieuproblematieken groen zijn, voor politie op straat blauw en voor inkomensvraagstukken rood. Deze mensen willen zich niet laten vangen in een politiek partijprogramma. Per vraagstuk hebben ze een mening.

Wat ik mij kan voorstellen is dat ook de vorm om te kiezen voor een politieke partij op den duur niet meer houdbaar zal zijn. Wil ik kiezen voor een partij waar ik voor 60% van de beslissingen achter sta. Dus anders gezegd: bij de overige 40% van de beslissingen draai ik mijn hoofd weg. Daar geloof ik niet in. Ik wil 100% achter een beslissing staan. Achter iedere beslissing. Nu nemen mensen zelf het heft in handen om met elkaar over nieuwe oplossingen te praten. Ook met mensen die het verschil kunnen maken, invloed kunnen uitoefenen. Er beweegt iets in Nederland.

vrijdag 3 juli 2009

bestuur verjongen: het nieuwe werken


Welke discussies hebben directeuren van rederijen zo'n 150 jaar geleden gevoerd, toen de eerste stoomboten op het water verschenen. Waarschijnlijk zoiets als: "kansloos, nieuwlichterij, levensgevaarlijk, te duur, voor techies, geen mannenschip". Ik denk dat de meesten in eerste instantie zich hebben gedistantieerd van deze nieuwe technologie. Zonder twijfel waren er ook een paar bij die de nieuwe technologie hebben opgepakt. Maar dat waren uitzonderingen.

Dit is typisch een geval dat je wordt ingehaald door de tijd. Je probeert je nog krampachtig vast te houden aan hoe het was. Toen alles nog eenvoudig was. Maar ook hier hebben we weer te maken met een oerregel: niets blijft hetzelfde, nooit. Ook onze wereld niet. En juist in onze tijd is de snelheid van veranderingen vele malen hoger dan in 1850, de tijd van de eerste stoomboot. En als je dan als bestuurder denkt: ach, het zal allemaal wel, dat is meer iets voor mijn kinderen, dan ben je op dat moment het grootste risico voor je organisatie.

Met die houding voorkom je dat je eigen organisatie nog mee kan in de moderne samenleving, en dat betekent een zekere dood van de organisatie. Dus bedrijven met bestuursleden die zich geen beeld kunnen vormen van de huidige ontwikkelingen en daar adequaat gebruik van kunnen maken, bevinden zich in groot gevaar.

Ik adviseer daarom besturen van organisaties dan ook om eens goed naar het eigen team te kijken. Is het team nog wel van deze tijd. Hoe praten de mannen/vrouwen, hoe zien ze er uit, hoe nemen ze beslissingen, hoe inspireren ze, maken ze gebruik van technologie. Begrijpen ze waar de samenleving mee bezig is. Als dat niet zo is adviseer ik om per direkt iemand uit het bestuur in te ruilen voor een jonge frisse bestuurder met gevoel voor de huidige snelle samenleving. Ik zou het doen!

vrijdag 26 juni 2009

oerorganisatie: kenmerk van work21


Graag maak ik onderscheid tussen processen en unieke situaties. Processen moeten we vooral automatiseren en managen. Alleen al vanwege het managen moeten we daar zo min mogelijk mensen in hebben rondlopen. mensen zijn nu eenmaal geen voorspelbare machines. Omgaan met unieke situaties doe je anders, die situaties kan je niet managen. Als je dat wel doet, en de meesten van ons doen dat zonder dat ze het weten, dan haal je alle energie eruit en wordt het niks.

Hoe ziet een organisatie er dan uit waarin je unieke problemen kunt oplossen? Het gaat om een groep mensen (professionals) die uitgedaagd moet worden. Een groep die moeilijke problemen wil oplossen. Maar die groep heeft wel richting nodig anders werkt het niet. Achter een geschreven visie aanlopen werkt ook niet. Veel professionals kunnen veel maar hebben geen richting. Daarom moet er in het midden van die groep een ondernemer staan, iemand die licht geeft. Iemand waar de rest van de professionals graag voor wil werken. Dit noemen we de oerorganisatie.

Deze ondernemer(type) geeft de richting aan en zorgt voor de focus van energie. Maar ook deze ondernemer kan maar een beperkte groep 'beschijnen', en daar schuilt het gevaar. Als je dicht bij de ondernemer staat gaat het allemaal goed. Dan krijg je de waardering, de aandacht, de feedback. Sta je je ver van de ondernemer, en word je niet beschenen, dan ga je zelf zaken invullen, ander gedrag vertonen en waarschijnlijk zelfs ongewenst gedrag vertonen.

Wat in die situatie zou moeten gebeuren is dat de direkte collega's, die het ongewenste gedrag zien, feedback geven op het gedrag. Proberen om via de feedback te corrigeren. Maar helaas vinden heel veel mensen het moeilijk om feedback te geven. het resultaat is dat er nog maar een manier is om het ongewenste gedrag te corrigeren: regelgeving. En deze regels gelden dan ook voor de mensen die ze niet nodig hadden. Daarmee introduceer je irritatie in de groep en neemt het oplossend vermogen van de groep drastisch af.

Dus mijn conclusie is dat je moet werken met groepen professionals + een ondernemer. Maak de groep zo groot dat de ondernemer iedereen kan beschijnen. Is er een roep om regelgeving, dan is de groep te groot. Om toch te groeien zal je een nieuwe groep moeten maken. En nogmaals, het gaat niet over een procesorganisatie maar om een organisatie die unieke problemen oplost.

donderdag 25 juni 2009

kansloos


Nog een voorbeeld van het geweldige beleid van onze regering voor het ondernemerschap in onze maatschappij. Zoals ik al eerder heb aangegeven denk ik dat we het met z'n allen uiteindelijk moeten hebben van ondernemers en een overheid die ons allen ondersteunt in het bereiken van onze gezamenlijke afspraken. Ik wil daarbij aangeven dat ik niet pleit voor grote verschillen tussen rijk en arm omdat hierdoor onwenselijke spanningen ontstaan en de vooruitgang van het geheel zal tegenstaan. Dus er moet wel degelijk aandacht zijn voor de zwakkeren in onze samenleving. Maar we kunnen doorslaan.

Het voorbeeld: stel je hebt een organisatie met 200 mensen. We zitten in een recessie en als ondernemer zie je niet snel dat de omzet omhoog gaat dus moet je iets doen aan je kosten. Je wilt je bedrijf redden en de enige mogelijkheid om je bedrijf te redden is dat je de loonkosten omlaag brengt. Collectieve loonverlaging zit er niet vaak in, dus het enige wat je kan doen is nadenken om afscheid te nemen van medewerkers. Hoe moeilijk dat ook is.

Je doet dit om het geheel in leven te laten en in iedergeval een kans te geven. Waar loop je dan tegen aan. Je kan het als bedrijf niet veroorloven om mensen te ontslaan! Je kan het domweg niet betalen!! Want als je afscheid wil nemen van mensen betaal je grofweg 1 maandsalaris per gewerkt jaar. Dus als je afscheid wil nemen van een paar mensen loopt dat al snel in de tonnen aan vergoedingen. En dat terwijl je afscheid wilt nemen omdat je liquiditeitsproblemen (vrij beschikbaar geld) verwacht.

Het enige wat dan overblijft is dat je je bedrijf failliet laat gaan. Iedereen met z'n schulden laat zitten en een doorstart maakt. Frustrerend voor het gezonde deel van het bedrijf, frustrerend voor de leveranciers, de aandelhouders, de ondernemer en een hele dure oplossing voor de overheid trouwens. Waar zijn we dan mee bezig denk ik dan. Mijn voorspelling is dat de afkoopregelingen binnen een jaar op de schop gaan omdat er anders heel erg veel bedrijven failliet zullen gaan en misschien weer een doorstart maken. Hallo den Haag, hoort u mij..we leven in de 21ste eeuw.

de parapluie


Wanneer je ondernemers spreekt over banken of verzekeraars dan hebben ze het vaak over de uitdrukking "je krijgt een parapluie van ze als de zon schijnt, maar als het regent willen ze hem weer terug". En dat is ook vandaag weer waarheid gebleken. Vandaag hoorde ik op de radio dat de overheid voor 1.5 miljard euro garant wil staan voor de wanbetalers in het bedrijfsleven omdat de banken het niet doen. Terwijl bedrijven doorvoor zijn verzekerd!

Ondernemers hebben zich jarenlang verzekerd voor het geval dat ze een faktuur versturen en de klant niet wil of kan betalen. Een wanbetaler dus.

Voor het geval een klant niet in staat is zijn rekening te betalen, kan je je daartegen verzekeren. Zoals tegen alles in dit land, want we maken elkaar lekker bang voor al het onheil dat ons nog te wachten staat. Voor dit onheil betaal je als ondernemer flinke premies en daar hebben de banken al heel veel geld aan verdiend. Dure bankmannen en verzekeringsmannen hebben de wereld gemodeleerd en bedacht hoeveel de premie moest worden. Plus een leuke winstopslag natuurlijk.

Nu zit het even tegen. Er zijn wat meer bedrijven omvallen dan verwacht en wat zien je gebeuren: de banken en verzekeringsmaatschappijen geven massaal niet thuis. "Nee, in deze omstandigheden kunnen we natuurlijk niet uitbetalen, dit zijn uitzonderlijke situaties".

Banken en verzekeringsmaatschappijen hebben een bijzondere status in onze economie. Zonder deze instellingen kan de economie niet draaien. Maar door dit gedrag maken ze zichzelf compleet ongeloofwaardig en onbetrouwbaar. Het is niet voor niets dat ik steeds meer groepen ondernemers hoor praten over een eigen bank. Dat ze nooit meer iets met welke bank of verzeleringsmaatschappij te maken willen hebben.

Zo kan ik ook ondernemen. Als het moeilijk wordt trek je je gewoon terug, want dat mogen we omdat het in de kleine lettertjes staat. Bij hoeveel banken kan ik nou zaken doen, dat is toch geen eerlijke concurrentie. Als ondernemer kan je geen kant op. Ze hebben ondernemers helemaal in de tang.

Ik kan een ding zeggen, het zal misschien niet vandaag gebeuren en ook niet dit jaar. Maar als er een alternatief komt voor de huidige banken en verzekeringsmaatschappijen, dan stapt het gehele MKB direkt over op het alternatief. Premie vragen als het goed gaat, niet over de brug komen als het slecht gaat. Zijn ze nou helemaal gek geworden.

maandag 22 juni 2009

cijfers zorgen voor bureaucratie


Als ondernemer heb ik toch vaak veel problemen met de overheid. Alle regelingen die je over je heen uitgestort krijgt, waar je aan moet voldoen. En dan ook vaak de manier waarop je wordt benaderd. De overheid vertelt je wat goed is en wat niet kan, zij bepalen de snelheid. Het gaat mij in iedergeval vreselijk irriteren en ik merk aan mijzelf dat ik moet oppassen om niet boos te worden.

Zou het niet zo moeten zijn dat de overheid faciliterend is aan de samenleving. We hebben samen afgesproken over hoe onze samenleving eruit ziet en de overheid moet daar de faciliteiten voor opzetten. De energie van de maatschappij zit niet in de overheid, maar juist in het bedrijfsleven. Het bedrijfsleven zorgt voor de beweging, de vooruitgang, de omzet. De overheid moet dit alleen maar volgens afspraken faciliteren. Dat betekent dus niet dat je bureacratie wilt zien, dat je service, flexibiliteit, snelheid en creativiteit mag verwachten. Alles wat de overheid niet doet. Dit is kan toch niet waar zijn.

Maar het gedrag van de overheid is dichter bij dan je denkt. Kijk eens naar je eigen afdeling administratie. In hoeverre bepaalt je eigen administratie hoe er wordt gewerkt in je eigen bedrijf. Hoeveel formuliertjes en spreadsheets zijn er bedacht. Hoeveel procedures. Hoe flexibel is je administratie als je het anders wilt. Hoe staat het met het faciliterend vermogen van je afdeling administratie. Voelen ze zich ook als een faciliterend orgaan? Of denken ze dat ze eigenlijk wel bepalen wat er wel en niet gebeurt binnen het bedrijf. Zijn ze dus erg machtig binnen je bedrijf.

Het gaat hier om de macht van de cijfers, de macht van een spreadsheet. Cijfers zijn duidelijk en helder. Maar cijfers zijn maar een klein deel van de waarheid. Het gaat vaak om relaties, gevoel, energie, focus, etc...alleen zijn die zaken niet of moeilijk in cijfers uit te drukken. Dus omdat dat niet kan, bestaat het ook niet voor de controlerende manager. En daarmee geef je macht aan de afdeling administratie: de toeleverancier van de cijfers. En zo werkt het ook bij de overheid. Zij hebben de cijfers en de wetgever aan hun zijde. Blijkbaar geeft dat het recht om arrogant te zijn, bureaucratisch en het spel te bepalen.

Veel bedrijven zullen in de komende jaren hun administratie volledig uitbesteden aan computersystemen, of externe bureau's. Eigenlijk moeten we dat ook doen met het grootste deel van de overheid. Laten we snel beginnen, ik kan niet wachten.

donderdag 18 juni 2009

CanTouch, de surface uit Nederland


Misschien heb je wel eens van 'de surface' van Microsoft gehoord. Het is een multitouch tafel zoals dat in die kringen heet. Het betekent dat je met vele vingers tegelijkertijd (64 dacht ik) objecten kan verschuiven op een beeldscherm. Als je dit beeldscherm neerlegt heb je een tafel en beter gezegd een multitouch tafel. Hier zie je een demo. Allemaal prachtig spul en ik ben ervan overtuigd dat we deze tafels in de toekomst overal gaan tegenkomen.

Vorig jaar kwam ik via een zakenpartner Jasper Smink in contact met de mannen van CanTouch. Jonge jongens met een missie. Ze hebben namelijk zelf een multitouchtafel gemaakt. Maar wel een tafel die veel groter is dan die van Microsoft, je kan er lekker aan werken. Dit in tegenstelling tot de tafel van Microsoft. En wat nog veel belangrijker is: hij is leverbaar!
Hun bedrijf heet CanTouch en is in Amsterdam gevestigd.

Vorig jaar hebben wij zo'n tafel gekocht met als idee om er achter te komen wat de mogelijkheden zijn voor onze klanten. Kan je bijvoorbeeld het samenwerken stimuleren door dit soort tafels in te zetten? Onze ontwikkelaars zullen ermee aan de slag gaan, maar daarvoor moest eerst een SDK gemaakt worden. SDK is een soort sleutel om de software van de tafel te kunnen aanpassen. Die is er nu. Ik ben benieuwd welke nieuwe toepassingen er gaan komen.

Maar ik wil iedereen erop attend maken dat het zeer interessant is om een bezoek te brengen aan CanTouch en hun tafels. Echt een ervaring op zich. Je zult zeer geinspireerd weer naar buiten lopen. Wie Amsterdam te ver vindt, kan uiteraard ook bij ons komen kijken.

een vis begint altijd te rotten bij de kop


Wat mij altijd heeft verbaasd is dat een leider van een grote organisatie, soms met meer dan 100.000 medewerkers zo duidelijk zijn stempel op een bedrijf kan leggen. Dit heb je , om een beetje dicht bij huis te blijven, bij Ahold gezien met van der Hoeven, ABNAMRO met Groenink. Eigenlijk allemaal ego's die vanaf een gegeven moment geen tegenspraak meer dulden en denken dat de wereld maakbaar is. Maakbaar volgens hun eigen plan. En ineens brengt diezelfde leider, na een aantal succesvolle jaren het bedrijf richting de afgrond. Dat is toch een bijzonder fenomeen.

Nu weer zo'n voorbeeld bij Porsche. Wendelin Wiedeking (european manager of the year 2008) is de grote man. Was hij ook echt, want hij heeft het bedrijf van de ondergang (begin 90) gered en in korte tijd super succesvol gemaakt. En ineens gaat het mis lijkt het. Ze kopen 51% van de aandelen van Volkswagen!!. Alleen blijken ze het niet te kunnen betalen en raken ze heel snel in de financiele problemen. Een schuld van 9 miljard euro!! Waarschijnlijk springt nu het super rijke oliestaatje Qatar bij om het gat te dichten in ruil voor 25% van de aandelen. (artikel)

Ik denk dan, waar was de rest van de organisatie toen deze beslissingen werden genomen, wat was de rol van de raad van toezicht, heeft Porsche dan alle signalen uit de samenleving in de wind geslagen? Wat ik maar wil zeggen: je kan je organisatie natuurlijk helemaal inrichten volgens de regels van 'het nieuwe werken'. Maar als de top zijn eigen koers vaart en alle sterk veranderende marktsignalen negeert, dan is een bedrijf gedoemd ten onder te gaan.
Eelo Gitz, een oude vriend van mij, zegt altijd: "Een vis begint altijd te rotten bij de kop". Ik denk dat hij daar heel erg gelijk in heeft.

Ik hoop trouwens wel dat Porsche het gaan redden.

woensdag 17 juni 2009

Het nieuwe werken: waarom eigenlijk ook alweer?


Vaak kom ik tijdens mijn presentaties voor directeuren of leden van de raad van Bestuur van grotere organisaties een houding tegen van 'waarom zouden we dit willen'. Niet een gemakkelijk begin van een presentatie, maar wel een leuke opdracht om die mensen het licht te laten zien. Wat achter deze houding zit is natuurlijk ook iets van'doen we het dan niet goed ofzo'. We maken toch onze marges, de aandeelhouders zijn toch blij.

Eigenlijk is het heel simpel. Een organisatie zou een afspiegeling moeten zijn van de samenleving. Wat bedoel ik daarmee: als de markt een snelheid heeft van 110 km/uur en jij staat stil, dan wordt het best moeilijk om te laten zien wat je kan en om de markt te bedienen.

Op dit moment is het zo dat de samenleving zich veel sneller aan het ontwikkelen is dan organisaties. Kijk maar eens naar het gebruik van Twitter. De Amerikaans overheid heeft zelfs aan Twitter gevraagd om het onderhoud van Twitter uit te stellen vanwege de gespannen situatie in Iran. De bevolking heeft Twitter nodig om zich te organiseren.

Geconcludeerd kan worden dat de samenleving zich in een rap tempo aan het informeren, groeperen en coordineren is. Veel sneller dan menig bedrijf. Waarom doen bedrijven dat niet? a) omdat ze het niet zien, b) omdat ze het niet kunnen regelen door alle interne en externe regels.

Met andere woorden, als je niet dezelfde snelheid kunt maken als je omgeving zal je snel in de achterhoede zitten en uiteindelijk afhaken. Daarom alleen al zal je aan de slag moeten met 'het nieuwe werken'.

vrijdag 12 juni 2009


In 1991 zijn Rutger Stekelenburg en ik gestart met ons bedrijf e-office. De hoofdvraag die wij ons toen hebben gesteld is: "hoe kunnen we nou maximaal gebruik maken van elkaars hersenen binnen een organisatie". in 2009 blijkt dat deze vraag eigenlijk over "het nieuwe werken" gaat. Wij noemen dat 'Work21". Bijna 20 jaar zijn we opzoek naar organisatievormen, technologieen, cultuurvormen, besturingsvormen, leiderschapsvormen, taalgebruik, etc, om antwoord te kunnen geven op deze vraag. De ontwikkelingen die wij hebben meegemaakt vanaf 1991 tot 2009 staan beschreven in ons boek "De kracht van mensen". . Uiteindelijk draait het in onze ogen allemaal om de onvoorstelbare kracht van mensen.

Organisaties zullen steeds meer onderscheidend vermogen moeten halen uit de intelligentie van hun eigen mensen. Standaard vragen uit de markt worden als het goed is door de standaardprocessen opgevolgd. Dat is prima, maar waarschijnlijk niet voldoende om blijvend antwoord te geven op vragen uit een steeds complexer wordende markt.
Om antwoord te geven op vragen die niet door het standaardproces kunnen worden ingevuld zul je de kracht van je medewerkers moeten inzetten. Uit ervaring weten wij dat dat zeker mogelijk is, maar dat je daar wel een andere organisatievorm voor nodig hebt dan de Tayloriaanse/Industriele vorm zoals we bij veel organisaties zien.

De reden dat ik deze blog niet vanuit e-office schrijf, waar ik de bestuurder van ben, is omdat het onderwerp 'de kracht van mensen' (ofwel het nieuwe werken), veel verder gaat dan humansoftware alleen. (e-office benoemt haar dienstverlening HumanSoftware (oplossingen rondom collaboration, unified communication, social software en mobile).
Wel zal ik regelmatig verwijzen naar ervaringen binnen e-office omdat we daar onze ervaringen hebben opgedaan met andere manieren van organiseren. e-office bestaat uit circa 100 medewerkers.

Ik hoop dat zich rondom deze blog een groep mensen gaat verzamelen die wil bouwen aan een nieuwe wereld en dus ook nieuwe organisatievormen. Een wereld waar we het goede uit de 20ste eeuw in kunnen meenemen en de nieuwe ontwikkelingen van de 21ste eeuw in kunnen voegen.
Mijn verwachting is dat we dan kunnen toegroeien naar een wereld waarin mensen en organisaties meer verbonden zijn, meer begrip voor elkaar hebben, en we beseffen dat we in de wereld van nu alleen kunnen groeien door te zorgen voor onze directe omgeving.