je kan het pas zien, als je het begrijpt

"Een systeembank of systeemrelevante bank is een bank waarvan een mogelijk faillissement de potentie heeft om de rest van het financiële systeem en de reële economie ernstige schade te berokkenen. Men zegt wel dat dit in Nederland geldt voor ING Bank / Postbank, Rabobank en ABN AMRO / Fortis Bank. Bij problemen is de kans op redding door de overheid groter"

Dit is de definitie van een SYSTEEMBANK. Als je dit leest dan kan je niet anders denken dan ...poeh, die jongens hebben een belangrijke rol in onze economie en maatschappij. De snelheid van veranderen van onze economie en de wijze waarop dat zal gebeuren wordt voor een groot deel door deze bedrijven bepaald. Dus als zij bijvoorbeeld bedenken dat ze geen internetdiensten aanbieden, dan heeft de rest van Nederland daar maar rekening mee te houden. Dat is de negatieve kant, maar als zij een belangrijke slag maken stimuleren zij de economie ermee.

Als dit waar is, zou de regering dan niet als randvoorwaarde moeten stellen dat alle systeembanken een voorbeeld moeten worden voor de rest van Nederland als het gaat om de wijze van organiseren en zaken doen. Dus moeten niet juist de systeembanken als eerste adaptive organisaties worden. Dat het weer winst maken niet het enige doel is, maar dat ze winst maken en een adaptive organisatie zijn.

Als ze dat namelijk zijn, een adaptive organisation, dan zullen ze ook nooit een bottleneck kunnen worden voor de economie. Dan liggen ze jaren voor op een groot deel van het MKB. Het MKB kan dan zelfs een voorbeeld nemen aan de systeembanken.

Ik ben er namelijk niet helemaal gerust op dat onze systeembanken hier mee bezig zijn. Waarschijnlijk zijn ze al heel tevreden, wanneer ze het lek boven water hebben en weer winst maken. Op dat moment vervallen ze waarschijnlijk weer in hun oude gedrag, en daar gaan we het in de 21ste eeuw niet mee winnen. Dus eigenlijk moet de regering nog wat extra randvoorwaarden toevoegen aan de leningen en garanties die zijn verstrekt.

Maar ja, Cruijff zei het al: "je kan het pas zien als je het begrijpt".

laten stikken

Laatst vroeg iemand mij of we het diepste dal van de recessie al hebben gezien. Best een lastige vraag moet ik zeggen. Waar moet je dan naar kijken om te zien of het beter of slechter gaat. De beurskoers heeft geen zin want die jongens laten zich al afleiden door 1 negatief persberichtje. In mijn ogen moet je dan zoeken naar de onderstroom, de grote lijn. Maar welke is dat dan.

In iedergeval heeft het te maken met geld en vertrouwen. Geen vertrouwen is geen geld. Geen geld is geen opdrachten en dus geen werk. Geen werk is faillissementen. Daar moet de oplossing ergens liggen. Wanneer ik dan kijk naar de banken, dan zie je dat daar nu al negen maanden geen vertrouwen is onder elkaar. Dus hoge rentes om van elkaar geld te lenen. Hoge inkoop van geld betekent nog hogere rentes voor de bedrijven en consumenten die willen lenen. Die doen dat dus niet meer. Niet meer lenen betekent dat er geen projecten meer worden uitgevoerd.

Tot nu toe konden veel bedrijven nog wel redelijk omzet maken omdat er nog een hoop projecten waren die in 2008 zijn gestart of aanbesteed. Aan een project is natuurlijk een netwerk aan bedrijven gekoppeld, dat zich laat voeden door het geld dat voor dit project beschikbaar is gesteld.

Nu hebben we door de vertrouwensbreuk tussen banken onderling al 9 maanden kunnen zien dat er niets substantieels meer wordt gestart. Geen grote projecten of initiatieven. Voordat grote (ook overheidsprojecten) kunnen worden gestart zijn we maanden verder vanwege de voorwaarden en contracten. Als je zo doordenkt zullen de eerste grote projecten misschien begin volgend jaar (2010) kunnen starten. Dat betekent dat vanaf nu hele kentens van bedrijven in de problemen zullen komen omdat hun 2008-projecten worden afgerond zonder zicht op nieuw werk tot ergens begin 2010.

Mijn conclusie is dat de economie gedurende negen maanden geen zuurstof (geld) meer heeft gekregen van de banken en daardoor heel ziek is. Het is de vraag of diezelfde economie dit gaat overleven. Ik verwacht dat er een nieuwe economie opstaat die minder zuurstof (geld) gebruikt om gezond te blijven. Maar dat gaat wel even pijn doen.

package deal

De afgelopen maanden komt het steeds vaker voor dat ik gesprekken voer met mensen die vinden het allemaal anders moet. Het zijn vaak bestuurders van bedrijven of van (lokale) overheden. Wat al deze mensen verbind is dat ze de wereld beter willen maken. Iedereen ziet een samenleving die aan het verloederen is en niet reageert op de ontwikkelingen in de wereld. Alweer zie je dan een artikel dat mensen elkaar overhoop schieten, agressie tegenkomen op hun werk en dat we de wereld aan het slopen zijn.

Met name de ondernemers zoeken naar mogelijkheden om zelf een bank op te richten om verlost te zijn van de onvoorspelbaarheid en regelzucht van de bankiers. Anderen zoeken het weer meer in nieuwe en meer duurzame samenlevingsvormen en weer anderen willen Nederland op de kaart zetten als kennisland. Wat zo bijzonder is aan deze mensen is dat het hier niet gaat om het uitdragen van een kleur of geur van een politieke partij.

Steeds meer mensen lijken een stukje van de wereld te willen veranderen. En dat heeft niets met links of rechts te maken, Ook niet met rood, blauw of groen. De meningen over oplossingsrichtingen kunnen voor het oplossen van milieuproblematieken groen zijn, voor politie op straat blauw en voor inkomensvraagstukken rood. Deze mensen willen zich niet laten vangen in een politiek partijprogramma. Per vraagstuk hebben ze een mening.

Wat ik mij kan voorstellen is dat ook de vorm om te kiezen voor een politieke partij op den duur niet meer houdbaar zal zijn. Wil ik kiezen voor een partij waar ik voor 60% van de beslissingen achter sta. Dus anders gezegd: bij de overige 40% van de beslissingen draai ik mijn hoofd weg. Daar geloof ik niet in. Ik wil 100% achter een beslissing staan. Achter iedere beslissing. Nu nemen mensen zelf het heft in handen om met elkaar over nieuwe oplossingen te praten. Ook met mensen die het verschil kunnen maken, invloed kunnen uitoefenen. Er beweegt iets in Nederland.

geld als water

Geld is net als water. Water stroomt altijd naar het laagste deel. Het grote geld stroomt altijd naar plekken op de wereld waar het zich kan vermenigvuldigen. Nu lees ik in het FD iets heel erg verontrustends:

"Het aandeel van de opkomende landen in de mondiale aandelenhandel is dit jaar naar een niet eerder gezien niveau gestegen. Steeds meer zoeken beleggers rendement in landen die de mondiale economische recessie het snelst te boven lijken te komen, landen als Brazilië, China en Indonesië."

Dus in zes maanden tijd is er 6% van al kapitaal (circa 26 miljard dollar) dat in aandelen wordt geinvesteerd naar de 'opkomende landen' gestroomd. Dan moet je denken aan Brazilie, China en Indonesie. Dat geld is dus niet naar de westerse beurzen gebracht maar naar elders. En waarom? Omdat we hier niet meer kunnen groeien!! Simpel he.

En dat klopt ook. We kunnen ook niet meer groeien omdat we onszelf hebben vastgezet. Met regels, vangconstructies, exitpremies, cao's, wetgeving. We durven niet meer. We durven geen risico's meer te nemen. We willen alles houden zoals het was. En dat kan dus niet. We hebben meer dan ooit last van de wet van de remmende voorsprong.
Als wij onszelf niet opnieuw weten uit te vinden, stroomt al het geld naar de emerging countries. En dan zijn wij hier in het westen ineens de ontwikkelingslanden. Met al onze mooie wetten, verzekeringen, pensioenen en regels. Laten we nou eens stoppen met denken dat we alles kunnen controleren.

We zijn een stel verwende pubers die alles hebben, niets meer willen en toch niet gelukkig zijn. Grow up, get a life! Maak gebruik van alles wat we hebben opgebouwd, maar probeer niet alles te verzekeren en vast te zetten. Je wurgt je leven ermee, en onze samenleving.

Blogze!!

Aan de ene kant hoor je dat er steeds minder noodzaak is om te adverteren in magazines. De reden zou zijn dat er toch niemand meer in bladen kijkt, maar steeds meer online zoekt en vindt. Aan de andere kant kom ik dit artikel tegen, waarin staat dat het aantal magazines in de afgelopen jaren is gegroeid. Een van de redenen daarbij is dat een groot aantal van de nieuwe bladen gesponsored zijn. Ofwel, er staan veel gesponsorde artikelen in en advertenties.

Ik weet van een wereldwijde leverancier van kantoorartikelen dat zij nog steeds miljoenen van die hele dikke catalogi uitgeven omdat juist daardoor erg veel extra omzet wordt gemaakt. Het zou kunnen omdat ze ook in landen verkopen met een lagere internetdichtheid. Hoe dan ook, als bedrijf zal je een keuze moeten maken tussen printed media of online gaan. Zal vast een mix worden.

Wat mij intussen duidelijk is, is dat het ook wel iets vraagt van je organisatie. Je zal je tijd wat anders moeten indelen. Al je mensen gaan communiceren over je bedrijf. Ieder vanuit zijn eigen invalshoek. Ik denk dat banken en overheidsinstellingen daar nog niet helemaal aan toe zijn. Maar dat het niet meer gaat om advertenties, maar juist om wat anderen van je bedrijf vinden, is mij intussen wel duidelijk.

Blogze!!

dit geloof je niet

Plasterk heeft wel lef! Hij legt de salarissen voor de publieke omroepen aan banden. (artikel) lijkt me een prima zaak want het zijn natuurlijk ook ambtenaren. Dan moet je ze ook zo belonen. Je loopt natuurlijk het risico dat het echte talent wegloopt naar de commerciele zenders. Daar heeft hij dan nog een uitzondering voor gemaakt. Er mogen vijf mensen meer verdienen dan de Balkenende-norm. (circa 181.000 euro per jaar). Ik denk dan wel: zijn er bij de overheid dan ook een paar mensen die meer verdienen?...Balkenende misschien :)

Maar goed. Als we deze lijn dan eens doortrekken dan betekent dat, dat er in de zorgsector ook niet meer dan 181.000 euro verdiend mag worden. Want wie betaalt dat? Wij dus, via de staatskas. En alle andere instanties die volledig vanuit de staat worden gefinancierd gaan ook voor de bijl. Wordt nog een leuk jaar denk ik. Maar ik ben het er wel mee eens. Laten we die salarissen eens een beetje normaal houden.

In dit artikel over de bank Goldman Sachs staat echt een schokkend bericht. Dankzij de staatssteun draait de bank weer goed (ze verdienen namelijk ook nog eens heel veel aan transakties die ze in opdracht van de staat doen) en nu gaan ze de hoogste bonussen in 140 jaar bij de bank uitkeren. Dan ben je toch niet waard om op deze aarde rond te lopen. Dan ben je toch zo verschrikkelijk asociaal en egocentrisch. Dat soort mensen moeten de paria's van de samenleving worden. Geen enkel respect heb ik hier voor.

Ook lekker voor het imago van de nederlandse banken. Ik neem aan dat ze proberen om weer een beetje met de voeten op de grond te komen, komt er zo'n bericht van de grote vriend Goldman Sachs. Die mannen van Goldman hebben geen gevoel denk ik. Spreadsheets op beentjes. Maar goed, in nederland is Plasterk in iedergeval goed bezig. Ik ben er blij mee.

de parapluie

Wanneer je ondernemers spreekt over banken of verzekeraars dan hebben ze het vaak over de uitdrukking "je krijgt een parapluie van ze als de zon schijnt, maar als het regent willen ze hem weer terug". En dat is ook vandaag weer waarheid gebleken. Vandaag hoorde ik op de radio dat de overheid voor 1.5 miljard euro garant wil staan voor de wanbetalers in het bedrijfsleven omdat de banken het niet doen. Terwijl bedrijven doorvoor zijn verzekerd!

Ondernemers hebben zich jarenlang verzekerd voor het geval dat ze een faktuur versturen en de klant niet wil of kan betalen. Een wanbetaler dus.

Voor het geval een klant niet in staat is zijn rekening te betalen, kan je je daartegen verzekeren. Zoals tegen alles in dit land, want we maken elkaar lekker bang voor al het onheil dat ons nog te wachten staat. Voor dit onheil betaal je als ondernemer flinke premies en daar hebben de banken al heel veel geld aan verdiend. Dure bankmannen en verzekeringsmannen hebben de wereld gemodeleerd en bedacht hoeveel de premie moest worden. Plus een leuke winstopslag natuurlijk.

Nu zit het even tegen. Er zijn wat meer bedrijven omvallen dan verwacht en wat zien je gebeuren: de banken en verzekeringsmaatschappijen geven massaal niet thuis. "Nee, in deze omstandigheden kunnen we natuurlijk niet uitbetalen, dit zijn uitzonderlijke situaties".

Banken en verzekeringsmaatschappijen hebben een bijzondere status in onze economie. Zonder deze instellingen kan de economie niet draaien. Maar door dit gedrag maken ze zichzelf compleet ongeloofwaardig en onbetrouwbaar. Het is niet voor niets dat ik steeds meer groepen ondernemers hoor praten over een eigen bank. Dat ze nooit meer iets met welke bank of verzeleringsmaatschappij te maken willen hebben.

Zo kan ik ook ondernemen. Als het moeilijk wordt trek je je gewoon terug, want dat mogen we omdat het in de kleine lettertjes staat. Bij hoeveel banken kan ik nou zaken doen, dat is toch geen eerlijke concurrentie. Als ondernemer kan je geen kant op. Ze hebben ondernemers helemaal in de tang.

Ik kan een ding zeggen, het zal misschien niet vandaag gebeuren en ook niet dit jaar. Maar als er een alternatief komt voor de huidige banken en verzekeringsmaatschappijen, dan stapt het gehele MKB direkt over op het alternatief. Premie vragen als het goed gaat, niet over de brug komen als het slecht gaat. Zijn ze nou helemaal gek geworden.