inzicht komt met de jaren

Vanmorgen kreeg ik een berichtje van ons PR-bureau dat ze mijn blog ontzettend interessant vinden, maar..... Nou is het altijd leuk om te horen dat mensen je blog lezen en sommigen onderwerpen ook nog eens interessant vinden, maar toen kwam de "maar". Waar het om ging was dat ik mij nogal stevig uitlaat over duurzaamheid. Over CO2 en verspilling van onze bronnen. En daar zat hem nu net de kneep.

Punt is namelijk dat, zoals velen van jullie weten, ik al jaren een fan en berijder ben van een duits sportautomerk en daarnaast ook een soort rescueboot heb laten ontwikkelen. Het zijn prachtige produkten, maar passen niet helemaal in het verhaal van duurzaamheid. En dat klopt ook helemaal. Deze auto's en de boot zijn in staat nogal wat CO2 in de lucht te blazen wanneer je gas geeft.

En daar heb ik dus een spagaat te pakken. Ik vind het fantastisch om hiermee te rijden en te varen en tegelijkertijd zegt iets in mij dat het niet kan. Om die reden ben ik dus al met de eerste akties bezig om hierin verandering aan te brengen. Maar waar de waarschuwing nu over ging was dat er altijd mensen zullen zijn die mijn duurzaamheid-strategie belachelijk zullen maken en wijzen naar de vervoersmiddelen die ik momenteel heb. Dit zou wel eens slecht voor mijn imago kunnen zijn.

Tsja denk ik dan. Hoe erg moet ik naar deze mensen luisteren. Ik volg mijn eigen koers. Ik ben een man en hou blijkbaar van snelheid en de spullen die daarbij horen. Maar ook ik verander en merk dat mijn hart steeds meer wijst naar duurzaamheid. Toch heb ik nog wel een aantal van die oude spullen. Je hebt nu eenmaal tijd nodig om jezelf opnieuw uit te vinden en je te omringen met de dingen die daarbij horen. Ik verander tenminste, denk ik dan.

Ik wil ons PR-bureau hartelijk danken voor het advies, maar ik doe er niets mee behalve dit blogitem schrijven. Ik ben mijzelf opnieuw aan het uitvinden en dat kost wat tijd. Als er dan andere mensen genoegen in scheppen om alles aan te wijzen wat niet consistent is met mijn uitspraken, dan is dat zo. Ik kan het in iedergeval aan mijzelf uitleggen en op termijn kan iedereen zien of mijn mening oprecht was of niet.

Zo ging het ook met Work21 (Het nieuwe werken), in 1991 vonden mensen ons ook van een andere planeet komen, omdat we alles anders deden. Een aantal van diezelfde mensen die ons toen maar vreemd vonden zijn nu HNW-consultants geworden. Zo zie je, ook de grootste criticus kan zichzelf opnieuw uitvinden en zich later omringen met nieuwe spullen. Het duurt alleen even.

webchat: ook humansoftware

Ik wil er geen gewoonte van maken om iedere keer iets over e-office te vertellen, maar dit wil ik u niet onthouden.

Websites moeten meer dan ooit in staat zijn om klanten steeds langer vast te houden, te boeien. Hoe doe je dat? Nou zijn er een heleboel manieren om dat te doen en een ervan is chat. Het mooie van chat is dat de bezoeker vragen kan stellen in zijn eigen taal en zijn eigen woorden. Typisch stukje HumanSoftware zou ik zeggen.

Maar om dat aan de achterkant (organisatorisch) te regelen is nog niet zo eenvoudig. Want chatten is 1:1 en dat betekent dat er altijd een persoon klaar moet zitten om te chatten. Kansloos dus. Wat onze mannen van het Microsoftteam nou hebben bedacht is dat je gewoon een heel team achter die ene chatfunktie zet. Met een fotootje natuurlijk. Doordat iedereen gebruik maakt van presence (wil je wel/niet/beetje worden gestoord), kan je ook aangeven of je tijdelijk onderdeel wilt zijn van het webchat-antwoord-team.

Wanneer iemand zich nu aanmeldt via het web, zorgt de applicatie ervoor dat iemand binnen de organisatie wordt uitgekozen (op basis van zijn zelf geselecteerde presence) om de bezoeker te helpen. Het is een soort plugin die je in je website kunt bouwen. We zijn er apetrots op! Dus vandaar dat ik jullie toch even op de hoogte wil houden over deze nieuwe ontwikkeling. Microsoft heeft er een lovend artikel over geschreven, dus als je interesse hebt, lees het, koop het en gebruik het.

Blogze!!

Aan de ene kant hoor je dat er steeds minder noodzaak is om te adverteren in magazines. De reden zou zijn dat er toch niemand meer in bladen kijkt, maar steeds meer online zoekt en vindt. Aan de andere kant kom ik dit artikel tegen, waarin staat dat het aantal magazines in de afgelopen jaren is gegroeid. Een van de redenen daarbij is dat een groot aantal van de nieuwe bladen gesponsored zijn. Ofwel, er staan veel gesponsorde artikelen in en advertenties.

Ik weet van een wereldwijde leverancier van kantoorartikelen dat zij nog steeds miljoenen van die hele dikke catalogi uitgeven omdat juist daardoor erg veel extra omzet wordt gemaakt. Het zou kunnen omdat ze ook in landen verkopen met een lagere internetdichtheid. Hoe dan ook, als bedrijf zal je een keuze moeten maken tussen printed media of online gaan. Zal vast een mix worden.

Wat mij intussen duidelijk is, is dat het ook wel iets vraagt van je organisatie. Je zal je tijd wat anders moeten indelen. Al je mensen gaan communiceren over je bedrijf. Ieder vanuit zijn eigen invalshoek. Ik denk dat banken en overheidsinstellingen daar nog niet helemaal aan toe zijn. Maar dat het niet meer gaat om advertenties, maar juist om wat anderen van je bedrijf vinden, is mij intussen wel duidelijk.

Blogze!!