wie begrijpt dit nog

In het FD van vandaag staat het volgende geschreven: "De overheid moet stappen ondernemen om te voorkomen dat er in de toekomst een overschot ontstaat aan windenergie dat stroomprijzen ondermijnt, stelt de Energieraad."

Nu zijn we al zover dat er straks zoveel groene energie op de markt komt dat daardoor de energiemaatschappijen in de problemen gaan komen. De prijzen komen dan teveel onder druk te staan. Waar zijn we nou mee bezig?

Ik begrijp dat het heel vervelend is wanneer de energiemaatschappijen zich moeten aanpassen aan veranderende omstandigheden. Maar om dan maar de prijzen kunstmatig hoog te houden lijkt me wat ver gaan. Alleen om de lamp te laten branden bij die organisaties?

Wat dus kan gebeuren is dat we de aanwas van groene energie gaan temperen omdat we nog oude energie-organisaties hebben. Wat is nou belangrijker, de oude industrie in de lucht houden of een gezondere planeet.

Kan iemand mij dit uitleggen?

je kan het pas zien, als je het begrijpt

"Een systeembank of systeemrelevante bank is een bank waarvan een mogelijk faillissement de potentie heeft om de rest van het financiële systeem en de reële economie ernstige schade te berokkenen. Men zegt wel dat dit in Nederland geldt voor ING Bank / Postbank, Rabobank en ABN AMRO / Fortis Bank. Bij problemen is de kans op redding door de overheid groter"

Dit is de definitie van een SYSTEEMBANK. Als je dit leest dan kan je niet anders denken dan ...poeh, die jongens hebben een belangrijke rol in onze economie en maatschappij. De snelheid van veranderen van onze economie en de wijze waarop dat zal gebeuren wordt voor een groot deel door deze bedrijven bepaald. Dus als zij bijvoorbeeld bedenken dat ze geen internetdiensten aanbieden, dan heeft de rest van Nederland daar maar rekening mee te houden. Dat is de negatieve kant, maar als zij een belangrijke slag maken stimuleren zij de economie ermee.

Als dit waar is, zou de regering dan niet als randvoorwaarde moeten stellen dat alle systeembanken een voorbeeld moeten worden voor de rest van Nederland als het gaat om de wijze van organiseren en zaken doen. Dus moeten niet juist de systeembanken als eerste adaptive organisaties worden. Dat het weer winst maken niet het enige doel is, maar dat ze winst maken en een adaptive organisatie zijn.

Als ze dat namelijk zijn, een adaptive organisation, dan zullen ze ook nooit een bottleneck kunnen worden voor de economie. Dan liggen ze jaren voor op een groot deel van het MKB. Het MKB kan dan zelfs een voorbeeld nemen aan de systeembanken.

Ik ben er namelijk niet helemaal gerust op dat onze systeembanken hier mee bezig zijn. Waarschijnlijk zijn ze al heel tevreden, wanneer ze het lek boven water hebben en weer winst maken. Op dat moment vervallen ze waarschijnlijk weer in hun oude gedrag, en daar gaan we het in de 21ste eeuw niet mee winnen. Dus eigenlijk moet de regering nog wat extra randvoorwaarden toevoegen aan de leningen en garanties die zijn verstrekt.

Maar ja, Cruijff zei het al: "je kan het pas zien als je het begrijpt".

inzicht komt met de jaren

Vanmorgen kreeg ik een berichtje van ons PR-bureau dat ze mijn blog ontzettend interessant vinden, maar..... Nou is het altijd leuk om te horen dat mensen je blog lezen en sommigen onderwerpen ook nog eens interessant vinden, maar toen kwam de "maar". Waar het om ging was dat ik mij nogal stevig uitlaat over duurzaamheid. Over CO2 en verspilling van onze bronnen. En daar zat hem nu net de kneep.

Punt is namelijk dat, zoals velen van jullie weten, ik al jaren een fan en berijder ben van een duits sportautomerk en daarnaast ook een soort rescueboot heb laten ontwikkelen. Het zijn prachtige produkten, maar passen niet helemaal in het verhaal van duurzaamheid. En dat klopt ook helemaal. Deze auto's en de boot zijn in staat nogal wat CO2 in de lucht te blazen wanneer je gas geeft.

En daar heb ik dus een spagaat te pakken. Ik vind het fantastisch om hiermee te rijden en te varen en tegelijkertijd zegt iets in mij dat het niet kan. Om die reden ben ik dus al met de eerste akties bezig om hierin verandering aan te brengen. Maar waar de waarschuwing nu over ging was dat er altijd mensen zullen zijn die mijn duurzaamheid-strategie belachelijk zullen maken en wijzen naar de vervoersmiddelen die ik momenteel heb. Dit zou wel eens slecht voor mijn imago kunnen zijn.

Tsja denk ik dan. Hoe erg moet ik naar deze mensen luisteren. Ik volg mijn eigen koers. Ik ben een man en hou blijkbaar van snelheid en de spullen die daarbij horen. Maar ook ik verander en merk dat mijn hart steeds meer wijst naar duurzaamheid. Toch heb ik nog wel een aantal van die oude spullen. Je hebt nu eenmaal tijd nodig om jezelf opnieuw uit te vinden en je te omringen met de dingen die daarbij horen. Ik verander tenminste, denk ik dan.

Ik wil ons PR-bureau hartelijk danken voor het advies, maar ik doe er niets mee behalve dit blogitem schrijven. Ik ben mijzelf opnieuw aan het uitvinden en dat kost wat tijd. Als er dan andere mensen genoegen in scheppen om alles aan te wijzen wat niet consistent is met mijn uitspraken, dan is dat zo. Ik kan het in iedergeval aan mijzelf uitleggen en op termijn kan iedereen zien of mijn mening oprecht was of niet.

Zo ging het ook met Work21 (Het nieuwe werken), in 1991 vonden mensen ons ook van een andere planeet komen, omdat we alles anders deden. Een aantal van diezelfde mensen die ons toen maar vreemd vonden zijn nu HNW-consultants geworden. Zo zie je, ook de grootste criticus kan zichzelf opnieuw uitvinden en zich later omringen met nieuwe spullen. Het duurt alleen even.

package deal

De afgelopen maanden komt het steeds vaker voor dat ik gesprekken voer met mensen die vinden het allemaal anders moet. Het zijn vaak bestuurders van bedrijven of van (lokale) overheden. Wat al deze mensen verbind is dat ze de wereld beter willen maken. Iedereen ziet een samenleving die aan het verloederen is en niet reageert op de ontwikkelingen in de wereld. Alweer zie je dan een artikel dat mensen elkaar overhoop schieten, agressie tegenkomen op hun werk en dat we de wereld aan het slopen zijn.

Met name de ondernemers zoeken naar mogelijkheden om zelf een bank op te richten om verlost te zijn van de onvoorspelbaarheid en regelzucht van de bankiers. Anderen zoeken het weer meer in nieuwe en meer duurzame samenlevingsvormen en weer anderen willen Nederland op de kaart zetten als kennisland. Wat zo bijzonder is aan deze mensen is dat het hier niet gaat om het uitdragen van een kleur of geur van een politieke partij.

Steeds meer mensen lijken een stukje van de wereld te willen veranderen. En dat heeft niets met links of rechts te maken, Ook niet met rood, blauw of groen. De meningen over oplossingsrichtingen kunnen voor het oplossen van milieuproblematieken groen zijn, voor politie op straat blauw en voor inkomensvraagstukken rood. Deze mensen willen zich niet laten vangen in een politiek partijprogramma. Per vraagstuk hebben ze een mening.

Wat ik mij kan voorstellen is dat ook de vorm om te kiezen voor een politieke partij op den duur niet meer houdbaar zal zijn. Wil ik kiezen voor een partij waar ik voor 60% van de beslissingen achter sta. Dus anders gezegd: bij de overige 40% van de beslissingen draai ik mijn hoofd weg. Daar geloof ik niet in. Ik wil 100% achter een beslissing staan. Achter iedere beslissing. Nu nemen mensen zelf het heft in handen om met elkaar over nieuwe oplossingen te praten. Ook met mensen die het verschil kunnen maken, invloed kunnen uitoefenen. Er beweegt iets in Nederland.