Posts tonen met het label nederland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nederland. Alle posts tonen

maandag 14 september 2009

Nederland vraagt om visie & ondernemerschap

De miljardennota is alvast uitgelekt. Natuurlijk, want het is toch de nationale sport van de nieuwszenders om als eerste iets te kunnen melden uit de miljardennota. Maar afgezien daarvan ziet het er allemaal zoals was te verwachten dreigend uit. Misschien dat we binnen een jaar uit de recessie komen, maar dan wel met heel veel schade. De jaren daarna zitten we op de blaren.

Bij elkaar hebben we ongeveer 40 miljard uitgegeven dit jaar om weer een beetje grip te krijgen op de recessie. We hebben een schuld van meer dan 6% en dat moeten we met zn allen de komende jaren weer terugverdienen. Het komt neer op 20.000 euro per inwoner hoorde ik vanmorgen op de radio. Maar omdat het nogal een tijdje gaat duren voordat we dit kunnen terugbetalen zal vooral de rente op de schuld ons gaan nekken.

Wat kan je dan doen als regering? Snijden in de kosten begrijp ik. Ieder ministerie zal na 2010 minimaal 20% minder kosten moeten maken. Dat is nogal wat. Wat kan je nog meer doen? Ik hoorde oud-staatssecretaris Vermeend zeggen dat we ons moeten richten op de Olympische Spelen van 2028 die in Nederland moeten plaatsvinden. Hierdoor kunnen we met focus geld uitgeven en tegelijkertijd innoveren zodat we weer een speciale positie in de markt krijgen.

Of het nou de Spelen moeten zijn of niet, maar ik denk wel dat hij daar een punt heeft. We hebben visie nodig, richting nodig. Waar willen we als land goed in zijn, hoe gaan we onze energie en geld zo bundelen dat er iets bijzonders wordt gepresteerd. Zonder visie werkt iedereen langs elkaar heen en dat kost geld. Zonder visie heeft iedereen gelijk en doen we dingen dubbel.

Dus als je echt geld wilt besparen zal je een super heldere en uitdagende visie voor Nederland moeten neerzetten. Hierdoor worden alle doublures uit ons bestel gehaald en werken we als geheel efficienter, effectiever. We krijgen weer energie, zijn niet meer bang en gaan voor het grotere geheel. Zonder visie blijven we klagen en bezuinigen, worden mensen vervelend en mopperig.

We moeten het nu hebben van Visie en ondernemerschap. Mensen die de handen uit de mouwen steken en er volledig voor willen gaan. Niet alle kanten op, maar volgens een visie. En als je kijkt naar het karakter van Nederland, dan moet het in de hoek liggen van innovatie & handel. Omdat we nou eenmaal anders denken dan andere landen, graag dingen verkopen, en ons als het moet snel kunnen aanpassen. Misschien is Nederland eigenlijk best wel adaptief.

Dat zou mooi zijn!

dinsdag 14 juli 2009

de CO2 guru's van de wereld



Miljarden jaren geleden zat er ontzettend veel CO2 in onze atmosfeer. Langzaam aan ontstond er leven en uiteindelijk ook planten en bomen. Al dat groen absorbeerde de CO2 en na een mooi leven ging al dat groen dood. Maar in die plantenlijkjes zat wel CO2 opgesloten. Plantenlijkje na plantenlijkje vielen door de jaren over elkaar heen en begonnen te rotten.

Uiteindelijk ontstond er diep in de grond een zwart kerkhof van oude planten. We noemen het wel steenkool of soms ook wel olie. Het bijzondere is dat in die steenkool en olie nog steeds de CO2 van miljarden jaren geleden zit opgesloten. Wat wij de laatste 50 jaar in razend tempo aan het doen zijn is olie en steenkool verbranden waardoor alle CO2 weer in de atmosfeer wordt geblazen. Waar het ook vandaan is gekomen. Hardleers goedje kan je zeggen.

Maar CO2 is niet echt goed voor onze planeet. Uiteindelijk wordt het hier allemaal een beetje te warm waardoor het evenwicht van vanalles nogal op de proef wordt gesteld. Willen we niet dus. Nou is er initiatief in Nederland om CO2 weer te vangen en op te slaan in oude gasvelden onder de Noordzee. Geen idee hoe ze dat doen, maar het idee is natuurlijk wel gaaf. (Kosten: circa 3 miljard) Komen er dan grote CO2-slurpers in Rotterdam? Lijkt mij in iedergeval een prachtig initiatief waar Nederland zich weer mee op de kaart kan zetten als innovatief land. De zonne-energiecentrale in de Sahara hebben we te laat bedacht. Waren de duitsers ons weer voor. Alleen een beetje duur: 400 miljard.

Het is mijn overtuiging dat er in de wereld behoefte is aan een specialisme om CO2 weer terug te stoppen in de aarde. Laten we kijken of het haalbaar is en daarna direct onze expertise opbouwen als land om deze kennis te exporteren. Reken maar dat we daar een hele hoop mensen mee aan het werk kunnen houden en de aarde er een beetje beter mee kunnen maken.

Hoeveel kilo CO2 uitstoot veroorzaak je eigenlijk om 1 kilo CO2 op te slaan?

zondag 12 juli 2009

Nederland is een verwende diva geworden


Dit weekend verschenen er op verschillende plekken op internet het bericht dat de duitse economie in het tweede kwartaal geen krimp meer laat zien. Na vier kwartalen van krimp lijkt het ergste nu voorbij. Hoe kan dat denk je dan? Wat hebben ze gedaan om uit deze recessie te komen?

Wat ze in 2008 hebben gedaan is de banken geholpen met de nodige miljarden. Hoewel ze veel minder geld hebben vrijgemaakt dan in Nederland. Daarna hebben ze een nieuw plan gemaakt om specifieke marktsegmenten te ondersteunen. Wat opvalt is dat ze maar 0.58% van het BNP (Bruto Nationaal Produkt) hebben ingezet om de verandering in te zetten.

Het lijkt er dus op dat de duitsers in staat zijn geweest om heel snel de vinger op de zere plek te leggen en zeer doelgericht maatregelen hebben getroffen. Ik hoop dat ze uit de recessie kunnen blijven. Nederland loopt namelijk altijd een tijd achter de opleving van Duitsland aan. In de mindere periode 2002 - 2006 heeft Nederland er trouwens veel langer dan welk land over gedaan om de weg naar boven weer te vinden.

Als we ons niet snel kunnen aanpassen aan de nieuwe snel veranderende samenleving, dan is het gedaan met Nederland als handelsnatie. We zijn aan het navelstaren, bezig met wat we hebben en dat vasthouden, voor later enzo. Je ziet wel eens van die films dat een diva druk bezig is met het beschermen van haar sieraden, terwijl zich een levensbedreigde situatie voordoet. Nederland is net zo. Nederland is een verwende diva geworden. Gillend en in paniek bezig om alles vast te houden waar het absoluut niet meer om gaat.

We moeten weer leren waar het echt om draait en dan keuzes maken. Polderen is een verschijnsel voor verwende organisaties en samenlevingen, voor diva's. Uiteindelijk raak je alle snelheid kwijt, alle energie, inspiratie en ben je gedoemd te eindigen in middelmaat of nog erger. En daar pas ik voor, dat gaat niet gebeuren.


JaarBNP - Reƫel groeicijfer (%)
20003.4
20014
20020.3
20030.3
2004-0.7
20051.2
20061.5
20072.9
20083.5


vrijdag 10 juli 2009

mega projecten


Vandaag word ik positief verrast door twee ambitieuze bouw initiatieven. Een ervan zal in Scheveningen plaatsvinden en een in Rotterdam. Het zijn twee ontzettend grote bouwprojecten die een 'boost' moeten geven aan Nederland. Ik weet dat ze in Scheveningen al heel lang bezig zijn met het bedenken van een nieuwe inrichting van het Norfolk-terrein en dat de boulevard aangepakt zal worden. Maar van Rotterdam wist ik niet dat ze daar het hoogste gebouw van Nederland wilden neerzetten op de kop van zuid.

Ik zou het toejuichen wanneer deze projecten ook daadwerkelijk worden uitgevoerd in deze tijd. Met deze mega-projecten hou je duizenden mensen aan het werk en als het klaar is heb je ook iets wat zijn waarde zal houden. Mensen worden er trots op en het geeft weer energie in een deel van de maatschappij. Wel denk ik dan dat we het op een nieuwe, ecologische, milieu-neutrale wijze moeten aanpakken. Laten zien dat we op een nieuwe manier kunnen bouwen. Daarmee kunnen we ons ook weer onderscheiden.

In 1934 werd de Bosbaan in Amstelveen gegraven als een werkverschaffingsproject. Dat was ook een moeilijke tijd voor ons. Het lijkt erop dat we weer in eenzelfde situatie zitten. Hier ligt een belangrijke taak voor de politiek om weer een aantal grote 'werkverschaffingsprojecten' op te starten. Helemaal goed. Maar als we het doen, laten we dan iets baanbrekends bouwen. Ik heb er nu al zin in.

dinsdag 7 juli 2009

package deal


De afgelopen maanden komt het steeds vaker voor dat ik gesprekken voer met mensen die vinden het allemaal anders moet. Het zijn vaak bestuurders van bedrijven of van (lokale) overheden. Wat al deze mensen verbind is dat ze de wereld beter willen maken. Iedereen ziet een samenleving die aan het verloederen is en niet reageert op de ontwikkelingen in de wereld. Alweer zie je dan een artikel dat mensen elkaar overhoop schieten, agressie tegenkomen op hun werk en dat we de wereld aan het slopen zijn.

Met name de ondernemers zoeken naar mogelijkheden om zelf een bank op te richten om verlost te zijn van de onvoorspelbaarheid en regelzucht van de bankiers. Anderen zoeken het weer meer in nieuwe en meer duurzame samenlevingsvormen en weer anderen willen Nederland op de kaart zetten als kennisland. Wat zo bijzonder is aan deze mensen is dat het hier niet gaat om het uitdragen van een kleur of geur van een politieke partij.

Steeds meer mensen lijken een stukje van de wereld te willen veranderen. En dat heeft niets met links of rechts te maken, Ook niet met rood, blauw of groen. De meningen over oplossingsrichtingen kunnen voor het oplossen van milieuproblematieken groen zijn, voor politie op straat blauw en voor inkomensvraagstukken rood. Deze mensen willen zich niet laten vangen in een politiek partijprogramma. Per vraagstuk hebben ze een mening.

Wat ik mij kan voorstellen is dat ook de vorm om te kiezen voor een politieke partij op den duur niet meer houdbaar zal zijn. Wil ik kiezen voor een partij waar ik voor 60% van de beslissingen achter sta. Dus anders gezegd: bij de overige 40% van de beslissingen draai ik mijn hoofd weg. Daar geloof ik niet in. Ik wil 100% achter een beslissing staan. Achter iedere beslissing. Nu nemen mensen zelf het heft in handen om met elkaar over nieuwe oplossingen te praten. Ook met mensen die het verschil kunnen maken, invloed kunnen uitoefenen. Er beweegt iets in Nederland.

maandag 6 juli 2009

keuzes maken hoort ook bij het nieuwe werken


Vanmorgen las ik dit artikel over een Canadees onderzoek naar de uitwerking van positief denken op mensen met een negatief zelfbeeld. Je kan deze mensen wel laten zeggen dat ze een 'Tiger" zijn, maar ze geloven er echt niet in. Sterker nog, hoe harder deze mensen roepen dat ze geweldig zijn hoe negatiever ze over zichzelf gaan denken.

Hetzelfde heb je ongetwijfeld ook wanneer een bestuurder roept dat het bedrijf waar we met z'n allen werken zo geweldig is. Dat het de top van Nederland is. Zelf doe ik dat ook regelmatig. Als ik de resultaten van het onderzoek doortrek zou het kunnen zijn dat er mensen zijn die het diep in hun hart niet eens zijn met deze uitspraak. Juist door het nog meer uitspreken van deze in hun ogen onjuiste uitspraak, maakt dat deze groep mensen zich nog verder van de organisatie zal verwijderen.

Moet je dan helemaal niets meer zeggen? Nee, dat denk ik niet. Ook dit onderzoek bevestigt voor mij weer dat je alleen een succesvol bedrijf kunt hebben wanneer je werkt met mensen die echt geloven in het bedrijf. Mensen die denken dat ze binnen je bedrijf kunnen groeien. Wanneer je dat gevoel niet hebt moet je een andere plek opzoeken omdat je elkaar anders alleen maar frustreert. Keuzes maken is ook work21.

vrijdag 26 juni 2009

dit geloof je niet


Plasterk heeft wel lef! Hij legt de salarissen voor de publieke omroepen aan banden. (artikel) lijkt me een prima zaak want het zijn natuurlijk ook ambtenaren. Dan moet je ze ook zo belonen. Je loopt natuurlijk het risico dat het echte talent wegloopt naar de commerciele zenders. Daar heeft hij dan nog een uitzondering voor gemaakt. Er mogen vijf mensen meer verdienen dan de Balkenende-norm. (circa 181.000 euro per jaar). Ik denk dan wel: zijn er bij de overheid dan ook een paar mensen die meer verdienen?...Balkenende misschien :)

Maar goed. Als we deze lijn dan eens doortrekken dan betekent dat, dat er in de zorgsector ook niet meer dan 181.000 euro verdiend mag worden. Want wie betaalt dat? Wij dus, via de staatskas. En alle andere instanties die volledig vanuit de staat worden gefinancierd gaan ook voor de bijl. Wordt nog een leuk jaar denk ik. Maar ik ben het er wel mee eens. Laten we die salarissen eens een beetje normaal houden.

In dit artikel over de bank Goldman Sachs staat echt een schokkend bericht. Dankzij de staatssteun draait de bank weer goed (ze verdienen namelijk ook nog eens heel veel aan transakties die ze in opdracht van de staat doen) en nu gaan ze de hoogste bonussen in 140 jaar bij de bank uitkeren. Dan ben je toch niet waard om op deze aarde rond te lopen. Dan ben je toch zo verschrikkelijk asociaal en egocentrisch. Dat soort mensen moeten de paria's van de samenleving worden. Geen enkel respect heb ik hier voor.

Ook lekker voor het imago van de nederlandse banken. Ik neem aan dat ze proberen om weer een beetje met de voeten op de grond te komen, komt er zo'n bericht van de grote vriend Goldman Sachs. Die mannen van Goldman hebben geen gevoel denk ik. Spreadsheets op beentjes. Maar goed, in nederland is Plasterk in iedergeval goed bezig. Ik ben er blij mee.

donderdag 18 juni 2009

CanTouch, de surface uit Nederland


Misschien heb je wel eens van 'de surface' van Microsoft gehoord. Het is een multitouch tafel zoals dat in die kringen heet. Het betekent dat je met vele vingers tegelijkertijd (64 dacht ik) objecten kan verschuiven op een beeldscherm. Als je dit beeldscherm neerlegt heb je een tafel en beter gezegd een multitouch tafel. Hier zie je een demo. Allemaal prachtig spul en ik ben ervan overtuigd dat we deze tafels in de toekomst overal gaan tegenkomen.

Vorig jaar kwam ik via een zakenpartner Jasper Smink in contact met de mannen van CanTouch. Jonge jongens met een missie. Ze hebben namelijk zelf een multitouchtafel gemaakt. Maar wel een tafel die veel groter is dan die van Microsoft, je kan er lekker aan werken. Dit in tegenstelling tot de tafel van Microsoft. En wat nog veel belangrijker is: hij is leverbaar!
Hun bedrijf heet CanTouch en is in Amsterdam gevestigd.

Vorig jaar hebben wij zo'n tafel gekocht met als idee om er achter te komen wat de mogelijkheden zijn voor onze klanten. Kan je bijvoorbeeld het samenwerken stimuleren door dit soort tafels in te zetten? Onze ontwikkelaars zullen ermee aan de slag gaan, maar daarvoor moest eerst een SDK gemaakt worden. SDK is een soort sleutel om de software van de tafel te kunnen aanpassen. Die is er nu. Ik ben benieuwd welke nieuwe toepassingen er gaan komen.

Maar ik wil iedereen erop attend maken dat het zeer interessant is om een bezoek te brengen aan CanTouch en hun tafels. Echt een ervaring op zich. Je zult zeer geinspireerd weer naar buiten lopen. Wie Amsterdam te ver vindt, kan uiteraard ook bij ons komen kijken.