veranderen is veel aandacht geven, voordoen, herhalen

Hoe moeilijk maken wij het onszelf door ingewikkelde aanpakken te bedenken om iets te veranderen voor onszelf, het bedrijf waar we werken of onze maatschappij. Dure consultants worden op pad gestuurd om veranderingen in gang te zetten. Wetenschappers komen met modellen die gebaseerd zijn op honderden verandercases. Op hoog niveau wordt er zwaar en abstract nagedacht over hoe je een verandering kunt organiseren.

Na twintig jaar constant veranderen met e-office ben ik er denk ik wel achter. Het is niet ingewikkeld, het is gewoon heel hard werken en heel veel herhalen. Mensen zijn heel erg druk met hun eigen werk en staan helemaal niet open voor veranderingen. Tenzij ze natuurlijk niet gelukkig zijn met hun situatie en dat durven te uiten. (Ik denk bijvoorbeeld dat veel mensen die nu niet tevreden zijn met hun huidige situatie vluchten in HNW). Maar de meeste mensen willen echt niet veranderen. Even afgezien van de onzekerheid die een verandering met zich meebrengt.

Waar het om gaat is aandacht, voorbeeld en uitleg. mensen vragen zich af: "Wat wordt er dan van mij verlangt". Ja, op hoog niveau worden fantastische beelden neergezet, maar wat betekent dat nu voor mij! "Kan je voor mij precies uitleggen wat ik dan nu anders moet doen". En daar gaat het dus mis, want daar voldoen al die modellen niet aan. Het gaat bij modellen om hoofdlijnen. En het nadeel van woorden en modellen is dat iedereen daar nadere beelden bij heeft. Gaat niet werken dus!

Een verpleger kan denken: "Wat betekent HNW dan voor mij die dagelijk patienten moet verschonen". "Als niemand mij dat kan vertellen dan vind ik het wel prima zo". En natuurlijk heeft deze verpleger gelijk, hij kan niets met de gekozen strategie. Allemaal gedoe, hij had het al druk!

Waar het in mijn ogen dus om gaat is eigenlijk heel simpel: aandacht. Gewoon laten zien wat je bedoelt. En iedere keer weer uitleggen waar we als organisatie heen willen. Iedere keer de nieuwe richting van de organisatie kunnen vertalen naar de handeling, aktie of het gedrag van die persoon op dat specifieke moment. Mensen willen het zien, willen direct hun vragen kunnen stellen, willen direct een antwoord, het direct kunnen toepassen. En dan gaat het dus niet over ingewikkelde interventies en veranderprogramma's, daar geloof ik niet in.

De snelheid van de verandering wordt bepaald door de massa van je organisatie. En die massa gaat alleen veranderen wanneer je iedere seconde en in iedere situatie kunt uitleggen wat de nieuwe lijn betekent voor specifiek die aktie, die handeling. Keer op keer moet je dat uitleggen. Daarnaast zal je ook moeten voordoen hoe het werkt, gewoon voordoen. En juist door het nieuwe gedrag te laten zien kan je mensen, als je het op een authentieke wijze doet, meenemen in een verandering.

Tsja, en waar gaat het dan over: leiderschap. Je zal een groep mensen moeten vinden binnen je bedrijf waar je op kunt vertrouwen dat ze de nieuwe lijn begrijpen en kunnen uitleggen, kunnen overdragen. Het hoeven zeker geen managers te zijn trouwens, kan iedereen zijn. Maar mensen die het nieuwe gedrag heel natuurlijk oppakken en in staat zijn het over te dragen op hun collega's. Mensen die de voordelen kunnen uitleggen voor de ander, kunnen helpen, kunnen enthousiasmeren. Meer is het niet.

Geen enkel veranderprogramma is volgens mij in staat om een verandering in gang te zetten. Het gaat om aandacht, uitleggen, voordoen en herhalen, veel herhalen.

Laten we het gewoon simpel houden, we zijn gewoon mensen.

luister naar Fred

Nou ben ik niet iemand die gemakkelijk veel boeken leest. En al helemaal geen romans. Dat wil op een of andere manier niet bij mij. Vandaag heb ik een boekje gelezen van John Kotter met de titel "onze ijsberg smelt!". Je zou verwachten dat het gaat over ons klimaat en over duurzaamheid, maar dat is niet het onderwerp. Kotter is een goeroe op het gebied van organisatieverandering en daar schrijft hij over.

Afgelopen weken heb ik verschillende dingen van hem gelezen en zijn websites bekeken. Een bijzondere man. Wat hij beschrijft is dat we onderscheid moeten maken tussen 20ste-eeuw bedrijven en 21ste-eeuw bedrijven. En dat we anders naar leiderschap moeten kijken. Dat we toegroeien naar adaptive organisations. Organisaties die in contact staan met hun omgeving en zich razendsnel kunnen aanpassen. Work21 ten voeten uit dus. Heerlijk om te lezen.

Het boekje "onze ijsberg smelt" gaat over een groep pinguins die op een smeltende klomp ijs leven. Al generaties lang. Tot Fred, een van de beschouwende pinguins, ziet dat hun ijsklomp smelt en een soort urgentie weet op te wekken waardoor de hele kolonie in rep en roer raakt. Eigenlijk een situatie die zich kan voordoen in iedere organistie. Kotter heeft het als een sprookje geschreven, waardoor het heel eenvoudig is om de theorie van het veranderen te begrijpen. Boekje kost je een uurtje of twee, maar het is meer dan de moeite waard om te lezen.

Wat ik ook mooi vind aan de inzichten van Kotter is dat ook hij zegt dat de tijden van stabiliteit voorgoed voorbij zijn. Dat bedrijven en mensen daar maar beter zich op kunnen voorbereiden. Dat het gaat om nieuwe leiders, inspirerende leiders. Dat het gaat om de samenwerking tussen 20ste-eeuw management en 21ste-eeuw leiders. Het gaat meer en meer om je te kunnen aanpassen, als mens en organisatie. Open zijn, transparant en authentiek. Iedereen kan alles zien, dus je anders voordoen dan je bent is een kansloze zaak. Dat je blijft leren, leren, leren, leren. Als je wilt weten hoe je vorm kunt geven aan het opnieuw uitvinden van je organisatie? begin eens met het lezen van het boekje van Kotter.

over kennis en creativiteit

Soms vergeet je bepaalde inzichten. Maar vandaag was ik een boekje aan het lezen over 'omdenken'. Hoe kan je anders naar problemen kijken. Een probleem bestaat eigenlijk uit twee onderdelen: de feitelijke situatie en het beeld dat in je hoofd zit. Als de feitelijke situatie niet overeenkomt met het beeld in je hoofd is het een probleem. En wat doe je daar dan mee.

Wat interessant is dat we allemaal al beelden in ons hoofd hebben hoe de wereld eruit moet zien. Of eigenlijk beter: hoe onze wereld eruit moet zien. Als de werkelijkheid dan anders lijkt te zijn hebben we stress. Dan heb ik het nog niet eens over wat we werkelijk waarnemen. Want die waarneming kan zomaar heel erg verwrongen zijn. Maar goed, het boekje ging dus over het veranderen van het beeld in je hoofd. Even heel extreem, wanneer je geen beelden hebt hou je alleen de waarneming over. En dan heb je geen probleem.

Hoe kan je nou je beeld veranderen. Dat is weer een blogje waard dus daar ga ik nu even niet op in. Het lezen van de Bono kan daarbij trouwens ook helpen. Wat wij doen is werken met patronen. "Oh, het is zo'n probleem", daar hoort dan deze oplossing bij. Of daar hoort dit beeld bij. Beetje de zelfgenoegzaamheid van de managers uit mijn vorige blog. Lekker kort door de bocht reageren zonder er echt over na te denken.

Wat mij al twintig jaar geleden is opgevallen, maar ik was het even vergeten, is dat het vaak voorkomt dat mensen met heel veel feitenkennis niet meer creatief kunnen zijn. Zij hebben de last van kennis. Die kennis moet kloppen met het beeld in het hoofd van die mensen. En dat beeld kan niet meer groeien omdat het consistent moet blijven met de opgeslagen kennis. Juist mensen zonder veel feitenkennis kunnen heel makkelijk wisselen van beelden. Omdat het niet is verankerd met kennis.

Ben ik blij dat ik niet veel kan onthouden.

het verschil tussen managers en leiders

In een boek van John Kotter over veranderen staat dat veranderingen vaak door managers worden tegengehouden. Managers vinden zichzelf de helden van de organisatie, terwijl ze dat vaak niet zijn. Juist door de zelfgenoegzaamheid van veel managers zijn veel veranderingen gedoemd te mislukken. Zo van: jaja ik luister maar doe toch wat ik zelf wil.

Wat hij heeft ontdekt dat succesvol veranderen alles heeft te maken met leiderschap. En dat hoeft niet alleen de man aan de top te zijn. Maar een organisatie heeft veel meer leiders, op veel plekken in je organisatie. Deze leiders hoeven niet vanzelfsprekend de managers te zijn die een unit leiden, of beter gezegd: managen. Wat natuurlijk een lastig dilemma kan zijn is dat natuurlijke leiders wel onder het regime kunnen vallen van managers. En die willen natuurlijk niet dat die natuurlijk leider succesvol gaat worden.

Wanneer het het hebben over het transformeren naar een work21-situatie (HNW), dan moeten we oppassen met wie we te maken hebben. Wie de veranderingen moeten dragen. Het zou zomaar kunnen zijn dat de formele leiders van een organisatie (de topmanagers) geen enkele behoefte hebben om te veranderen. Omdat iedere verandering een risico is voor de manager en hun eigen toekomst op losse schroeven kan zetten. De vraag is nu, waar zitten de echte leiders in een organisatie en hoe gaan we die effectief faciliteren.

ik zie water branden

Dat de wereld aan het veranderen is weten we allemaal. Maar dat dit zou kunnen gebeuren had ik niet kunnen denken. Microsoft doneert 20.000 regels code aan de opensource-gemeenschap Linux!





Voor iedereen die niet in deze wereld zit: Maxima en Willem geven een donatie om van Nederland een republiek te maken. Zoiets.

Het is zeer krachtig dat Microsoft dit doet, tegelijkertijd boeten ze wel even in aan geloofwaardigheid. Opensource was al honderd jaar een vloek in de wereld van Microsoft. Nu lijken ze uiteindelijk toch toe te geven. Misschien zien ze toch in wat de kracht van een opensource-communitie kan zijn. Of ze zien dat het gesloten karakter wat Microsoft toch lang heeft gehad, niet duurzaam is. In het artikel wordt gewezen op de mogelijkheid dat de reden voor Microsoft is dat door de extra code de virtualisatiesoftware van Linux (is iets nieuws: in plaats van 10 machines heb je er 1. Maar op die ene draaien wel 10 servermotoren, zo ongeveer), beter aansluit op hun eigen besturingssysteem.

Hoe dan ook, volgens mij is Microsoft zich opnieuw aan het uitvinden. Office via Internet aanbieden, een opening bieden naar Linux, opzetten van Bing, mogelijke fusie met Yahoo.... Ik hoop dat ze de slag kunnen maken naar een organisatie die volledig past in de 21ste eeuw. Het zal een zware tocht zijn met veel slachtoffers. Maar als het ze lukt neem ik mijn hoed diep af.

Het fundament voor "WORK21 the network company"

Vanmorgen uitgebreid gesproken over ons nieuwe bedrijf WORK21 the networkcompany. Waar staan we voor, wat zijn onze produkten, onze klanten, onze aanpak. Was een zeer produktieve sessie waarbij alles op zijn plaats viel van de afgelopen jaren.

We hebben nog tot half september nodig om wat zaken op orde te krijgen, maar dan kunnen we van start. Het allerbelangrijkste is natuurlijk om te weten wat je op deze drukke markt komt doen; wat breng je.

Grofweg kan je zeggen dat wij onze klanten gaan helpen te veranderen waarbij wij, indien van toepassing, maximaal gebruik maken van moderne (21ste eeuw) inzichten en middelen. Anders gezegd, wij brengen bedrijven weer in sync met de moderne samenleving en zorgen ervoor dat ze weer de juiste snelheid krijgen en een bijpassend gedrag. (Nu zou je zeggen HNW (Het Nieuwe Werken)).

De website krijgt een vrolijke uitstraling en zal veel 'social' interactie mogelijk maken. Marketing zal volledig volgens de PR2.0-principes worden uitgevoerd. En uiteraard zal het nieuwe boek, dat in oktober zal verschijnen, de dienstverlening van WORK21 the networkcompany, volledig ondersteunen.

Kernbegrippen voor de dienstverlening van het nieuwe bedrijf zijn: visie, keuzes, gedrag, 20/21, oervorm, humansoftware, omgeving, beter maken, groei.

verandering in de huiskamer

Gisteren hadden we een meeting met Whizpr over hoe wij in de toekomst onze PR vorm gaan geven. Op een gegeven moment kwamen er een paar wetenswaardigheden voorbij zoals het aantal uren dat je online bent, afgezet naar leeftijdscategorie. Ik val bijna in de hoogste categorie dus er was wat hilariteit over mijn leeftijd.

Ik vroeg toen aan iedereen die aanwezig was of ze nou 's avonds TV kijken of achter hun laptop zitten. Wat blijkt: bijna iedereen combineert de PC en de TV. Dus we hebben de laptop aanstaan op onze schoot terwijl we TV aan het kijken zijn. Wat mij ook opviel is dat ook de partners bijna allemaal op de bank zaten met een PC op hun schoot terwijl de TV aanstaat. Interessant beeld doemt zich op.

Er heeft de afgelopen 10 jaar een bijzondere ontwikkeling plaatsgevonden in woonkamers. Ik ben nu eigenlijk wel benieuwd hoe dat bij anderen is. Zelf zit ik ook bijna altijd met mijn air op schoot. Sterker nog 's ochtends zet ik de air even aan in bed om te zien wat de situatie in de wereld is. Doen jullie dat ook? Of mis ik iets.

Office for free: electrische Hummer?

Deze week is de Microsoft WPC van start gegaan in New Orleans. Duizenden partners van Microsoft luisteren naar de plannen voor de toekomst. Een van de onderwerpen was dat Microsoft een light version van Office via het web op de markt brengt: voor niets!! Over ongeveer een jaar zal het op de markt moeten komen.

Dit is een zeer interessante ontwikkeling omdat Microsoft nu voor de tweede keer in korte tijd een aanval inzet tegen Google. Eerst met BING en nu met een gratis versie van Office. Ze willen daarmee de strijd aangaan met Google apps. Blijkbaar is Microsoft nu alle schroom voorbij en laat openlijk blijken dat ze zich bedreigd voelen. Ze komen met vijf versies van Office uit waarbij de lichtste versie gratis is en via de browser te gebruiken.

Het voelt als een electromotor plaatsen in een Hummer. Het heeft iets van een paniekaktie. Niet een sterke eigen koers. Maar gedwongen door een new kid on the block: Google. Blijkbaar zijn alle USP's van Microsoft niet voldoende om klanten blijvend te binden. Alle mooie interfaces, integraties, verhalen en businesscases ten spijt. Klanten staan open voor de propositie van Google. Microsoft laat zich nu echt gek maken door Google en wordt daardoor kwetsbaar. Waar gaat dat heen?

Als ik Microsoft zou zijn zou ik mij richten op de veilige havens: corporates. Corporates die supergeintegreerde humansoftware willen hebben om samen te werken. Corporates gaan de eerste vijf jaar niets afnemen uit the cloud omdat ze bang zijn om niet in control te zijn. Het MKB zal de komende jaren massaal overstappen op Google is mijn voorspelling. Microsoft zal veel moeite hebben de stap te maken naar de 21ste eeuw en kan op adem komen bij grote organisaties die de slag voorlopig ook niet kunnen maken. Het MKB, waar Microsoft altijd heeft gedomineerd, zullen ze uiteindelijk niet vast kunnen houden. That's life.

mega conferenties

Jaren heb ik de Worldwide Partner Conference (WPC) van Microsoft meegemaakt in zo'n beetje alle grote steden in Amerika. Het begon met 40 partners uit Nederland en vorig jaar waren het er tegen de 400 die deelnamen aan deze conferentie. In totaal komen er tegen de 8000 partners uit heel de wereld naar deze conferentie. Dit jaar overigens rond de 4000 partners.

Mijn eerste grote confenties waren, begin 90, overigens georganiseerd door Lotus. Er kwamen toen zo'n 1200 partners uit de hele wereld samen in Orlando. LotusSphere heet deze conferentie en bestaat nog steeds. In die tijd was het echt spannend en noodzakelijk om er te zijn, omdat je alleen daar kon horen waar Lotus, naar toe zou bewegen. Wat de nieuwe ontwikkelingen waren, waar je je op moest focussen. Je kwam altijd volledig energized terug en wilde het allemaal anders doen.

Ik denk dat we nu in een andere tijd leven. Iedereen is al heel goed geinformeerd. Wanneer je nu tijdens een conferentie iets nieuws hoort, heb je jezelf in de afgelopen maanden niet goed op de hoogte gehouden. Eigenlijk weet je alles al wat er wordt geroepen. Dus waarom zou je er dan heengaan. De hoofdreden die mensen roepen is: goed voor je contacten. Nou zijn de meeste automatiseerders niet echt mensen die gemakkelijk contact maken, dus je kan je voorstellen hoe die recepties kunnen zijn. En vooral ook hoe er invulling wordt gegeven aan het argument "goed voor je contacten".

Wat ook grappig is, is dat wanneer je in het buitenland op een receptie bent, of een feestje, iedereen druk is met van alles en nog wat en geen tijd/zin heeft voor een gesprek. (Kan natuurlijk ook aan mij liggen). Vaak zijn alle dagen namelijk helemaal volgepland met uitjes, recepties, etentjes, golfen, etc. Dus dan denk ik, tsja...moeten we daar nou wel bij zijn.

Ik ga het in iedergeval eens van een afstandje bekijken. Via de site http://www.digitalwpc.com/ kan je de belangrijkste sessies van WPC live volgen. De feestjes sla ik even over. Ik maak wel een afspraak met de voor mij belangrijkste mensen in Nederland. Oh ja, misschien gebruik ik gewoon Unified Communications, scheelt weer een hoop CO2 en reistijd.

Google-sloopt-Youtube-protest

Toch weer bijzonder wat er aan de hand is op YouTube. Blijkbaar heeft Google (eigenaar van YouTube) besloten om met beta-channels te gaan werken. Wat het precies betekent maakt nu niet veel uit, maar wel wat dit voor gevolgen heeft. Er is een groep mensen die het hier niet mee eens is en vindt dat Google Youtube aan het slopen is. Begrijp me niet verkeerd, het gaat hier om YouTube-lovers!

Dus wat hebben deze mensen bedacht? Laten we een filmpje maken van 10 minuten waar alleen maar een zwart beeld te zien is. Vervolgens roepen we iedereen op om dit filmpje te bewaren op Youtube. Je bewaart het dus eigenlijk zoveel mogelijk filmpjes (= ruimte) op de Google-infrastruktuur. Idee is dat Google hier last van gaat krijgen, het ze geld gaat kosten en uiteindelijk wel terug zal komen op zijn besluit.

Wat ik hier bijzonder aan vind is dat ook hier weer mensen elkaar proberen te vinden via het internet een aktie coordineren om een grote organisatie pijn te laten hebben. Ik denk dat dit nog maar het begin is van een trend die voor organisaties grote gevolgen kan hebben. Hoe bekender je bent als organisatie hoe meer kans je loopt om aangepakt te worden door boze consumenten. Stel je voor, we kopen twee weken niets bij AH. Dan zijn ze failliet!

Nederland is een verwende diva geworden

Dit weekend verschenen er op verschillende plekken op internet het bericht dat de duitse economie in het tweede kwartaal geen krimp meer laat zien. Na vier kwartalen van krimp lijkt het ergste nu voorbij. Hoe kan dat denk je dan? Wat hebben ze gedaan om uit deze recessie te komen?

Wat ze in 2008 hebben gedaan is de banken geholpen met de nodige miljarden. Hoewel ze veel minder geld hebben vrijgemaakt dan in Nederland. Daarna hebben ze een nieuw plan gemaakt om specifieke marktsegmenten te ondersteunen. Wat opvalt is dat ze maar 0.58% van het BNP (Bruto Nationaal Produkt) hebben ingezet om de verandering in te zetten.

Het lijkt er dus op dat de duitsers in staat zijn geweest om heel snel de vinger op de zere plek te leggen en zeer doelgericht maatregelen hebben getroffen. Ik hoop dat ze uit de recessie kunnen blijven. Nederland loopt namelijk altijd een tijd achter de opleving van Duitsland aan. In de mindere periode 2002 - 2006 heeft Nederland er trouwens veel langer dan welk land over gedaan om de weg naar boven weer te vinden.

Als we ons niet snel kunnen aanpassen aan de nieuwe snel veranderende samenleving, dan is het gedaan met Nederland als handelsnatie. We zijn aan het navelstaren, bezig met wat we hebben en dat vasthouden, voor later enzo. Je ziet wel eens van die films dat een diva druk bezig is met het beschermen van haar sieraden, terwijl zich een levensbedreigde situatie voordoet. Nederland is net zo. Nederland is een verwende diva geworden. Gillend en in paniek bezig om alles vast te houden waar het absoluut niet meer om gaat.

We moeten weer leren waar het echt om draait en dan keuzes maken. Polderen is een verschijnsel voor verwende organisaties en samenlevingen, voor diva's. Uiteindelijk raak je alle snelheid kwijt, alle energie, inspiratie en ben je gedoemd te eindigen in middelmaat of nog erger. En daar pas ik voor, dat gaat niet gebeuren.

Jaar	BNP - Reëel groeicijfer (%)
2000	3.4
2001	4
2002	0.3
2003	0.3
2004	-0.7
2005	1.2
2006	1.5
2007	2.9
2008	3.5

---

mega projecten

Vandaag word ik positief verrast door twee ambitieuze bouw initiatieven. Een ervan zal in Scheveningen plaatsvinden en een in Rotterdam. Het zijn twee ontzettend grote bouwprojecten die een 'boost' moeten geven aan Nederland. Ik weet dat ze in Scheveningen al heel lang bezig zijn met het bedenken van een nieuwe inrichting van het Norfolk-terrein en dat de boulevard aangepakt zal worden. Maar van Rotterdam wist ik niet dat ze daar het hoogste gebouw van Nederland wilden neerzetten op de kop van zuid.

Ik zou het toejuichen wanneer deze projecten ook daadwerkelijk worden uitgevoerd in deze tijd. Met deze mega-projecten hou je duizenden mensen aan het werk en als het klaar is heb je ook iets wat zijn waarde zal houden. Mensen worden er trots op en het geeft weer energie in een deel van de maatschappij. Wel denk ik dan dat we het op een nieuwe, ecologische, milieu-neutrale wijze moeten aanpakken. Laten zien dat we op een nieuwe manier kunnen bouwen. Daarmee kunnen we ons ook weer onderscheiden.

In 1934 werd de Bosbaan in Amstelveen gegraven als een werkverschaffingsproject. Dat was ook een moeilijke tijd voor ons. Het lijkt erop dat we weer in eenzelfde situatie zitten. Hier ligt een belangrijke taak voor de politiek om weer een aantal grote 'werkverschaffingsprojecten' op te starten. Helemaal goed. Maar als we het doen, laten we dan iets baanbrekends bouwen. Ik heb er nu al zin in.

heb je even?

Heb net gekeken naar de film Home. Ik las het blogitem van Femke Groothuis van Ex'tent over deze film. Ik zal er niet zoveel over zeggen, maar als je binnenkort anderhalf uur de tijd hebt dan raad ik je aan eens te kijken. Ik ben niet echt heel groen ofzo. Ik hou van snelle auto's en wat snelheid op het water. Natuurlijk weet ik van CO2 en carbon-footprint. Maar ja, is het nou wel waar, is het wel zo erg, hoe zit het eigenlijk.

Nu heb ik deze film gezien en ben echt onder de indruk. De beelden zijn prachtig en indrukwekkend tegelijkertijd. De muziek maakt me wat onrustig en de voiceover is zo amerikaans. Maar als je daar doorheen kan luisteren, dan kan het niet anders zijn dat je tot de conclusie komt..."jeetje, daar werk ik ook aan mee, dat wil ik niet. Ik ga iets doen".

Ik ben er nog niet uit hoe ik dingen opnieuw moet inrichten. Omdat wat ik doe ook leuk vind, maar zoals de toekomst er voor ons allemaal uitziet is niet echt grappig te noemen. We moeten ook niet doorslaan denk ik, dat alles anders moet. Maar een paar dingen drastisch veranderen lijkt een noodzaak. Hierover later meer, ik weet het zeker. Ik moet hier even over nadenken.

bestuur verjongen: het nieuwe werken

Welke discussies hebben directeuren van rederijen zo'n 150 jaar geleden gevoerd, toen de eerste stoomboten op het water verschenen. Waarschijnlijk zoiets als: "kansloos, nieuwlichterij, levensgevaarlijk, te duur, voor techies, geen mannenschip". Ik denk dat de meesten in eerste instantie zich hebben gedistantieerd van deze nieuwe technologie. Zonder twijfel waren er ook een paar bij die de nieuwe technologie hebben opgepakt. Maar dat waren uitzonderingen.

Dit is typisch een geval dat je wordt ingehaald door de tijd. Je probeert je nog krampachtig vast te houden aan hoe het was. Toen alles nog eenvoudig was. Maar ook hier hebben we weer te maken met een oerregel: niets blijft hetzelfde, nooit. Ook onze wereld niet. En juist in onze tijd is de snelheid van veranderingen vele malen hoger dan in 1850, de tijd van de eerste stoomboot. En als je dan als bestuurder denkt: ach, het zal allemaal wel, dat is meer iets voor mijn kinderen, dan ben je op dat moment het grootste risico voor je organisatie.

Met die houding voorkom je dat je eigen organisatie nog mee kan in de moderne samenleving, en dat betekent een zekere dood van de organisatie. Dus bedrijven met bestuursleden die zich geen beeld kunnen vormen van de huidige ontwikkelingen en daar adequaat gebruik van kunnen maken, bevinden zich in groot gevaar.

Ik adviseer daarom besturen van organisaties dan ook om eens goed naar het eigen team te kijken. Is het team nog wel van deze tijd. Hoe praten de mannen/vrouwen, hoe zien ze er uit, hoe nemen ze beslissingen, hoe inspireren ze, maken ze gebruik van technologie. Begrijpen ze waar de samenleving mee bezig is. Als dat niet zo is adviseer ik om per direkt iemand uit het bestuur in te ruilen voor een jonge frisse bestuurder met gevoel voor de huidige snelle samenleving. Ik zou het doen!

vriend ego

Het kan soms heel handig zijn om een ego te hebben. Omdat je in onzekere situaties kunt denken dat je iemand bent. Maar uiteindelijk heb je er veel meer last van dan voordeel. Een ego wil zichzelf in stand houden. Een soort beeld van jezelf dat niet meer klopt met wie je nu werkelijk bent. Het mooie van een mens is dat je jezelf ontwikkeld. Je leert iedere dag, dus je bent ook steeds meer aan het veranderen.

Maar je ego verandert niet mee. Je houdt je zelfs vast aan wat bij die ego hoort. Als voorbeeld kan ik noemen dat ik zelf 10 jaar lang heb vastgehouden aan het idee dat strukturen slecht zijn, dat mensen eigenlijk helemaal geen struktuur willen hebben. Mensen willen vrijheid, zelf kunnen bepalen wat ze wel en niet doen. Die gedachte koesterde ik tot 2001, zo gedroeg ik mij ook, dat vertelde ik ook aan iedereen die het wilde horen. We wonnen er zelfs prijzen mee, goed voor je ego!

Maar op een gegeven moment verandert je omgeving zo snel dat je uitgangspunten geen oplossing meer kunnen bieden voor de nieuwe problemen. Dat is nou precies zo'n moment waarop je ego heel vervelend kan zijn. Want die zegt "je hebt het altijd zo gedaan, niet toegeven aan andere ideeen, ga maar lekker door". Ergens weet je gelukkig dat het niet klopt. Maar als je je ego verloogend, tsja wie ben je dan nog. Dat doe je dus liever niet.

Mijn ervaring is dat het juist erg bevrijdend werkt wanneer je steeds meer los probeert te komen van je ego. Niet gemakkelijk, maar zeker niet onmogelijk. Je kan daardoor vrijer denken, zaken vanuit meer perspectieven bekijken. Zelfs denken "hee, een basis van struktuur is zo gek nog niet. Mensen vinden struktuur best lekker. Als ik nu strukturen mix met mijn idee over flexibiliteit...dan kom je ergens". Kortom, lach zo nu en dan eens heel hard om jezelf, dat maakt je wereld een stuk prettiger en je kan ineens een hele hoop problemen wel oplossen.

dit geloof je niet

Plasterk heeft wel lef! Hij legt de salarissen voor de publieke omroepen aan banden. (artikel) lijkt me een prima zaak want het zijn natuurlijk ook ambtenaren. Dan moet je ze ook zo belonen. Je loopt natuurlijk het risico dat het echte talent wegloopt naar de commerciele zenders. Daar heeft hij dan nog een uitzondering voor gemaakt. Er mogen vijf mensen meer verdienen dan de Balkenende-norm. (circa 181.000 euro per jaar). Ik denk dan wel: zijn er bij de overheid dan ook een paar mensen die meer verdienen?...Balkenende misschien :)

Maar goed. Als we deze lijn dan eens doortrekken dan betekent dat, dat er in de zorgsector ook niet meer dan 181.000 euro verdiend mag worden. Want wie betaalt dat? Wij dus, via de staatskas. En alle andere instanties die volledig vanuit de staat worden gefinancierd gaan ook voor de bijl. Wordt nog een leuk jaar denk ik. Maar ik ben het er wel mee eens. Laten we die salarissen eens een beetje normaal houden.

In dit artikel over de bank Goldman Sachs staat echt een schokkend bericht. Dankzij de staatssteun draait de bank weer goed (ze verdienen namelijk ook nog eens heel veel aan transakties die ze in opdracht van de staat doen) en nu gaan ze de hoogste bonussen in 140 jaar bij de bank uitkeren. Dan ben je toch niet waard om op deze aarde rond te lopen. Dan ben je toch zo verschrikkelijk asociaal en egocentrisch. Dat soort mensen moeten de paria's van de samenleving worden. Geen enkel respect heb ik hier voor.

Ook lekker voor het imago van de nederlandse banken. Ik neem aan dat ze proberen om weer een beetje met de voeten op de grond te komen, komt er zo'n bericht van de grote vriend Goldman Sachs. Die mannen van Goldman hebben geen gevoel denk ik. Spreadsheets op beentjes. Maar goed, in nederland is Plasterk in iedergeval goed bezig. Ik ben er blij mee.

madonna

Nou ben ik niet een hele grote fan van Madonna, maar ik heb wel veel respect voor haar. We hebben ongeveer dezelfde leeftijd, niet genoeg misschien om daarvoor respect op te bouwen, maar ze doet namelijk iets heel bijzonders waar ik wel respect voor heb.

Zij is in staat gebleken om zichzelf om de paar jaar opnieuw uit te vinden. Van poppy, naar sexy, naar classy. Ze durft, om de paar jaar, van genres te wisselen. Dat is natuurlijk best gewaagd, omdat je vooraf niet weet of je huidige publiek hierin zal meegaan. Maar ze doet het gewoon.

Eigenlijk moeten we allemaal een voorbeeld nemen aan Madonna. We moeten onszelf opnieuw durven uitvinden. Het zou zomaar kunnen zijn dat we ons vasthouden aan oude ideeen, aan oude beelden, aan een oud publiek. Op basis van die informatie, en je eigen karakter natuurlijk, ben je iemand geworden. Maar past die persoon nog wel in deze snel veranderende wereld? Ik denk dat het goed is om zo nu en dan even afstand te nemen en jezelf kritisch onder de loep te nemen. Er zijn ongetwijfeld een paar aannames (dogma's) die je dagelijks gebruikt, die nu niet meer valide zijn. Echt. Wat een volgende lastige stap is, is dat je met je ego te maken krijgt. Daarover later meer in een ander blogitem.

Door jezelf opnieuw uit te vinden, vind je ook je bedrijf weer opnieuw uit. Je ziet weer nieuwe kansen, oude problemen vallen weg. Probeer het eens, gewoon wanneer je in de auto opweg naar huis rijdt. Stel je de vraag: "welke problemen kan ik ineens oplossen, wanneer ik een paar dogma's loslaat". Veel plezier, en dank aan Madonna.

as above, so below. as below, so above

Jaren geleden heb ik een keer een boekje gekregen van George Parker. George heeft ons in die tijd regelmatig geholpen met creativiteit en het opbouwen en verzorgen van presentaties. Op een gegeven moment kreeg ik het boekje 'the Kyballion' van hem. Het was een dun boekje, geschreven in het engels en in het kort zou je kunnen zeggen dat het een introductie in de Hermetica is.

Nou heb ik niks met Hermetica of religies, maar iets in mij wilde dat boekje wel lezen. (ik ben geen natural lezer). Hermetica is trouwens geen godsdienst, maar meer een manier van kijken naar het leven.

Maar goed, ik begon aan het boekje en viel van de ene verbazing in de andere. Het boekje is een soort samenvatting van de hermetica (zo heb ik het ervaren in iedergeval). De Hermetica is een bundel aan kennis en inzichten die mensen 2000 jaar geleden hebben bedacht en opgeschreven. Vooral de grieken en egyptenaren hebben hier hard aan gewerkt. Opzich nog niet heel spannend, totdat mij in het boekje werd uitgelegd dat je het leven kan uitleggen aan de hand van 10 principals.

Ik viel van mijn stoel. 2000 jaar geleden hebben mensen dit bedacht!! Wat hebben we in de tussentijd gedaan? Dit is brilliant! Ik heb het boekje drie keer moeten lezen voordat ik het een beetje begreep, want het zet je wereld een beetje op z'n kop. Maar ik moet zeggen dat ik er heel veel van heb geleerd.

Een van de principals staat ook op de muur achter mijn bureau. "as above, so below. as below, so above". Wat het betekent is dat als je het kleine bestudeert, je het grote geheel kunt begrijpen. Dus wat ze vroeger deden is het zand van de woestijn bestuderen, waardoor ze het heelal konden begrijpen. En dat hebben ze ook wel laten zien.
Iets praktischer: wanneer je voor het eerst bij een bedrijf binnenkomt, heb je direkt een gevoel over dat bedrijf. Vaak klopt dat gevoel met het werkelijke karakter van het bedrijf, nadat je werkelijk zaken doet met dat bedrijf.

Andersom werkt het ook. Door je eigen gedrag te veranderen, en zeker als steeds meer mensen dat gaan doen, dan zul je het gedrag van het grote geheel veranderen. En dat voelt wel erg krachtig. Je kan dus zelf het verschil maken. Maar je moet er wel in geloven natuurlijk.

Eigenlijk doen we dat binnen e-office nu ook. e-office heeft een visie en wil groeien. Maar we kunnen natuurlijk alleen maar groeien, wanneer onze mensen groeien, anders blaas je de organisatie op. Dus ook hier: 'zo boven, zo onder. zo onder, zo boven'.

WAARSCHUWING
Ik heb het boekje aan een aantal mensen gegeven, maar het blijkt voor velen toch wel zware kost. Vandaar dat het waarschijnlijk Hermetica heet, gesloten. Mocht je denken, nou ik ga ervoor dan kan je onderandere hier het boekje bestellen: Kyballion

met dank aan de crisis

De huidige tijd lijkt alles wel op kommer en kwel. Maar ik ben ervan overtuigd dat de crisis ook veel goeds brengt. Juist schaarste zorgt voor een situatie waar je niet anders meer kan dan lang uitgestelde beslissingen nemen. Je zult wel moeten, want anders loopt het zeker niet goed met je af. Dat geldt op persoonlijk vlak maar ook voor organisaties. Wanneer er veel geld aanwezig is, kan je het zo regelen dat je moeilijke situaties afkoopt. Niet echt een beslissing neemt, omdat je mensen niet wilt kwetsen. En door de overvloed aan middelen, lijkt het alsof je er nog meewegkomt ook. Maar niets is natuurlijk minder waar. Uiteindelijk hou je een zieke omgeving of organisatie over. Deze crisis zorgt ervoor dat we weer beslissingen durven te nemen, en daardoor ons weer met de juiste dingen bezighouden.

Gisteravond zaten we met een groep partners/concurrenten bij elkaar om samen met de leverancier te praten over de markt. In het begin van de avond waren er twee partijen die niet of nauwelijks gecoordineerd de markt bewerkten. De partij was de leverancier en en de ander partij de groep partners.

Door de huidige marktomstandigheden werd het voor iedereen heel snel duidelijk dat er maar een manier was om hier uit te komen: intensief samenwerken. Er zijn plannen gemaakt, de sfeer sloeg positief om, er ontstond een gevoel van 'we gaan dit met elkaar doen!'.
Binnen twee uur hebben we een samenwerkingsvorm gevonden waar al jaren over is gesproken, maar nooit kon worden uitgevoerd omdat we elkaar niet nodig hadden.

Nu is het dus wel gelukt. Met dank aan de crisis!