Posts tonen met het label professioneel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label professioneel. Alle posts tonen

vrijdag 3 juli 2009

discipline: kenmerk van het nieuwe werken


Misschien een woord dat we tegenwoordig niet meer vaak horen: discipline. Maar ik merk dat ik er steeds vaker aan denk en dat ik het ook wel mis in de huidige maatschappij. Toewijding. Natuurlijk is het prachtig dat we steeds meer onze eigen idealen aan het nastreven zijn. Dat hoort ook bij de ontwikkeling die wij als mensen doormaken. Maar tegelijkertijd met het nastreven van onze eigen groei zie ik een afname van discipline. Niet meer je afspraken nakomen.

Zelf maak ik mij daar ook te pas en te onpas schuldig aan en daar irriteer ik vooral mijzelf mee. Op een of andere manier bouw je een soort schuld op in je hoofd. Want ergens weet je dat je niet goed bezig bent. Het kan mijn opvoedig zijn, maar ergens geloof ik ook dat het een soort oerregel is.

Wat ik zie gebeuren is dat mensen nog wel rondrennen in een organisatie, maar steeds minder samenhang vertonen. Iedereen is met zijn eigen ding bezig en staat steeds minder ten dienste van het geheel. Het is als ergens vuil laten liggen in een hoekje. Binnen no-time gooit iedereen zijn eigen vuil erbij. Nee, oprapen dat papiertje, schoon houden. Niet alleen dat hoekje, maar ook je hoofd, je organisatie, je omgeving.

Ik ben ervan overtuigd dat deze recessietijd ons helpt om weer een aantal basiswaarden in ere te herstellen. begrijp me goed, ik ben niet voor de twintigste eeuw. Maar een aantal dingen waren wel goed. En dat is dat we ons aan onze afspraken houden en dat je je dienstbaar kunt opstellen aan het grote geheel. Dat is ook work21, dat is ook het nieuwe werken.

zaterdag 27 juni 2009

geen feedback, meer regels


De meeste mensen vinden het doodeng om te doen: feedback geven aan collega's. Het voelt als kritiek geven, als iemand persoonlijk aanvallen. Daarom doen we het maar niet. Het is ook gemakkelijker om maar te doen alsof je onwenselijk gedrag niet hebt gezien. Gewoon de andere kant opkijken. Maar het niet geven van feedback heeft een vernietigende werking op de cultuur van een bedrijf.

Wanneer mensen ongewenst gedrag gaan vertonen, en je collega's geven geen feedback, dan blijft er nog een maatregel over om het gedrag weer in goede banen te leiden: regels! En dan zijn we echt ver van huis. De regels die uitgevaardigd worden, zullen ook weer gechecked moeten worden. We moeten vanalles managen rondom de regels. Dat kost allemaal energie, die we voor de tijd van de regelgeving konden stoppen in leuke zaken, zoals iets doen voor je klant.

Het irritante van meer regels is, dat ook de mensen die de regels niet nodig hebben ineens te maken krijgen met de regels. En we krijgen te maken met de managers die de regels moeten naleven. We krijgen een cultuur waar de meeste professionals gek van worden. Allemaal formuliertjes, administraties, gesprekken, gedoe. En waarom? Omdat we bang zijn om elkaar aan te spreken op ons gedrag. Door het niet te doen verzieken we onze eigen omgeving. En dat geldt natuurlijk niet alleen voor organisaties, maar voor onze hele samenleving. Kortom, als we een leuke omgeving willen houden ben je aan jezelf verplicht anderen feedback te geven.

vrijdag 26 juni 2009

oerorganisatie: kenmerk van work21


Graag maak ik onderscheid tussen processen en unieke situaties. Processen moeten we vooral automatiseren en managen. Alleen al vanwege het managen moeten we daar zo min mogelijk mensen in hebben rondlopen. mensen zijn nu eenmaal geen voorspelbare machines. Omgaan met unieke situaties doe je anders, die situaties kan je niet managen. Als je dat wel doet, en de meesten van ons doen dat zonder dat ze het weten, dan haal je alle energie eruit en wordt het niks.

Hoe ziet een organisatie er dan uit waarin je unieke problemen kunt oplossen? Het gaat om een groep mensen (professionals) die uitgedaagd moet worden. Een groep die moeilijke problemen wil oplossen. Maar die groep heeft wel richting nodig anders werkt het niet. Achter een geschreven visie aanlopen werkt ook niet. Veel professionals kunnen veel maar hebben geen richting. Daarom moet er in het midden van die groep een ondernemer staan, iemand die licht geeft. Iemand waar de rest van de professionals graag voor wil werken. Dit noemen we de oerorganisatie.

Deze ondernemer(type) geeft de richting aan en zorgt voor de focus van energie. Maar ook deze ondernemer kan maar een beperkte groep 'beschijnen', en daar schuilt het gevaar. Als je dicht bij de ondernemer staat gaat het allemaal goed. Dan krijg je de waardering, de aandacht, de feedback. Sta je je ver van de ondernemer, en word je niet beschenen, dan ga je zelf zaken invullen, ander gedrag vertonen en waarschijnlijk zelfs ongewenst gedrag vertonen.

Wat in die situatie zou moeten gebeuren is dat de direkte collega's, die het ongewenste gedrag zien, feedback geven op het gedrag. Proberen om via de feedback te corrigeren. Maar helaas vinden heel veel mensen het moeilijk om feedback te geven. het resultaat is dat er nog maar een manier is om het ongewenste gedrag te corrigeren: regelgeving. En deze regels gelden dan ook voor de mensen die ze niet nodig hadden. Daarmee introduceer je irritatie in de groep en neemt het oplossend vermogen van de groep drastisch af.

Dus mijn conclusie is dat je moet werken met groepen professionals + een ondernemer. Maak de groep zo groot dat de ondernemer iedereen kan beschijnen. Is er een roep om regelgeving, dan is de groep te groot. Om toch te groeien zal je een nieuwe groep moeten maken. En nogmaals, het gaat niet over een procesorganisatie maar om een organisatie die unieke problemen oplost.