YELLOW BLUE in de praktijk

Vanaf 1 april 2010 heeft e-office een nieuwe organisatiestruktuur. De struktuur is volledig opgezet volgens het Yellow&Blue-principe. Blue is struktuur/voorspelbaarheid/managen en Yellow is ruimte/zoeken/faciliteren. In onze ogen heb je als organisatie beide 'competenties' nodig om succesvol te zijn. We kunnen onze klanten innovatie & voorspelbaarheid bieden...een normaalgesproken lastige combinatie van kwaliteiten.

Door ons bedrijf anders te struktureren bieden we ook plekken waar mensen zich thuis voelen. Sommigen hebben meer met processen, anderen willen liever met elkaar nieuwe oplossingen zoeken. Het BLUE deel van de organisatie zorgt voor stabiliteit en continuiteit, het YELLOW deel zorgt voor onze toekomst.

Wat het sterke is van deze manier van organiseren is dat YELLOW&BLUE ook al op mensniveau te betrekken is. Wanneer je geen enkele struktuur in je werk en leven hebt is de kans erg groot dat je hoofd vol is gelopen en je met duizenden losse eindjes rondloopt. Er kan niets meer bij. Hierdoor blokkeer je en ben je eigenlijk tot niets meer in staat, terwijl je voor je gevoel heel druk bent.

Wanneer je echter kunt vertrouwen op een systeem (BLUE) dat de meeste commitments die je bent aangegaan ook keurig kan afhandelen, dan heb je weer ruimte in je hoofd en wordt je rustig. En niet alleen rustig, je kan ook weer openstaan voor nieuwe impulsen en signalen, je kan weer creatief zijn. En voor een bedrijf werkt dit precies zo. Dus Y&B is op alle niveaus toe te passen.

Het Yellow deel van e-office zal voorlopig bestaan uit vijf 'communities': messaging, collaboration, unified communication, social media, interaction design. Alles aangevuld met communities die worden opgezet met onze BV's e-office/google, mobile en work21. De communities zullen maximaal gebruik maken van social media om hun expertise te delen met de wereld.

Blue bestaat uit twee onderdelen: Services en Projecten. Services is super BLUE en levert volgens SLA alle benodigde diensten en steeds meer via the cloud. Projecten zit tussen de communities en services in en knoopt alles super voorspelbaar aan elkaar. Hoe simpel kan het zijn.

We zijn op dit moment een boek aan het schrijven over de principes van Y&B en verwachten het na de zomer uit te brengen. Wordt wel heel gaaf!!

te koop: HNW

Stel je bent een normaal bedrijf en maakt normale winsten. Stel je hebt als normaal bedrijf ook nog eens een interesse in wat HNW voor jou kan betekenen. Tot welke conclusie kom je dan na een kort onderzoek in het land? Waarschijnlijk dat je het gewoon niet kunt betalen. Want de meeste voorbeelden die aangehaald zullen worden zijn van bedrijven die voor heel veel geld fantastische kantoren hebben ingericht. En dat kan je als normaal bedrijf vaak niet betalen. Dus lijkt het dat HNW alleen voor de rijken onder ons is. En niets is minder waar!

Wanneer ik om mij heen kijk zie ik dat HNW, of work21, vaak wordt verward met een nieuwe kantoorinrichting, laptops en een smartphone. Vaak is er dan ook nog eens een beleid bedacht dat niemand een eigen kamer mag hebben en dat je wanneer je twee uur niet op je plek bent geweest de regel geldt: opgestaan is plaats vergaan. Wat een onzin! Dat heeft helemaal niets met HNW te maken. Dat is een soort oude wijn in nieuwe zakken, stoelendans voor een klassieke organisatie in een hippe omgeving.

Waarom denken we dat het weghalen van alle eigen kamers gelijk staat aan het nieuwe werken. Dan heb je het gewoon niet begrepen. Soms heb je gewoon kamers nodig. Er zijn voorbeelden waar de RvB geen eigen kamers heeft. Dan moeten die mensen gaan lopen zoeken naar een ruimte om gevoelige gesprekken te voeren, iedere keer weer. Want dat is wat deze mensen de hele dag namelijk doen. Dat kost toch alleen maar kostbare tijd! Dat is drempels opwerpen om je werk gewoon uit te voeren. Alsof je zegt: ga mijn auto maar wassen, maar de waterslang is vervangen door een theekopje want iedereen heeft een theekopje: succes. Dat gaat toch nergens over, een soort dwangmatig gevoel voor gelijkheid.

De voorbeelden van HNW (en dan bedoel ik deze keer echt HNW en geen work21), zijn meestal voorbeelden waarbij HNW is gekocht. Je kan een nieuw kantoor kopen, en laptops en smartphones ook als je veel geld hebt, maar ben je dan een ander bedrijf geworden? Als ik een olympisch schaatspak aantrek en op klapschaatsen ga staan ben ik toch ook geen olympisch kampioen, nou dan!

Beste normale bedrijven, laat je niet gek maken. Om een topschaatser te worden begin je ook niet met topmateriaal, dan gaat het om iets anders: de intentie om te veranderen. Dan gaat het om een doel, passie en discipline, dan gaat het om training. En als je dan vorderingen maakt, is het op termijn handig om wat aan het materiaal te doen. Maar niet denken dat het kopen van het mooiste materiaal je ook topsporter maakt.

work21 is voor iedereen, iedereen die wil veranderen.

the network

De afgelopen dagen was ik in Vancouver om te genieten van de Olympische Spelen. Was echt een super ervaring. We zaten in een hotel precies tussen het Heineken Holland House en the Olympic Oval. Hoogtepunt was uiteraard de 5000 meter van Sven. Sven the man. Wat een passie en power heeft die man. Je kon zien dat het lichaam niet meer wilde maar hij ging puur op karakter verder. Dwars door alle helse pijnen van verzuring heen. Zijn lichaam wilde stoppen maar hij moest en zou winnen. Daar heeft hij op getraind en daar maakt hij het verschil: doorgaan terwijl alle signalen in je lichaam op rood staan.

Maar naast de sportieve prestaties is mij ook nog iets anders opgevallen. Wij zaten in een hotel waar heel veel directies van sponsoren waren ondergebracht. En dan gebeurt er dus iets. Het begon al in het vliegtuig vanaf Schiphol. Er waren twee zeer sterke netwerken te ontdekken. Het netwerk van de schaatsers en het netwerk van de financiele wereld. Omdat ik onderdeel mocht uitmaken van een kleine groep waar een aantal zeer vooraanstaande financiele iconen in aanwezig waren, kon ik ervaren hoe sterk hun netwerken zijn.

Het zijn (vooral) mannen die elkaar kennen via verschillende overnames, financieringen, investeringen. Het gaat daar vaak om honderden miljoenen euro's en dat schept een band. Dwars door alle organisatiestrukturen heen vormen deze mannen een netwerk die precies van elkaar weten wat er in 'de wereld' aan de hand is. Daar worden de deals gemaakt. Wat ze 'uiteraard' niet doen is gebruik maken van social media. Dat hebben ze niet nodig.

Maar ik weet nu een ding zeker, de echte spannende deals spelen zich af binnen dit netwerk. Dit gaat buiten alle controle van organisaties om. Het gaat zo omdat ze elkaar blijkbaar kunnen vertrouwen.

De Olympische Spelen krijgen voor mij zo een hele nieuwe dimensie. Ik begrijp nu ook steeds beter waarom grote bedrijven dit evenement zo zwaar sponsoren. Het is gewoon een wat groots opgezette netwerkborrel waar de spannende deals vallen.

HNW een elitaire aangelegenheid?

De laatste tijd kom ik tijdens mijn advieswerk steeds vaker de vraag tegen of HNW (Het Nieuwe Werken)/Work21, alleen voor hoogopgeleiden is. Nee! roep ik dan. Maar het ligt er natuurlijk wel aan wat dan de definitie van HNW is.

In mijn ogen gaat het om onderscheid te maken tussen 'werken in opdracht van het proces' wij noemen dat een blauwe aktiviteit, ofwel 'zelf een oplossing bedenken voor een unieke situatie'. Dat laatste noemen wij dan een gele aktiviteit.

Afgelopen week was ik op bezoek bij een groot ziekenhuis en de manager facilitaire diensten heeft deze zienswijze geimplementeerd. In plaats van dat hij al zijn timmermannen en loodgieters precies gaat vertellen wat ze moeten doen en hoe, bespreekt hij nu wat er er is binnengekomen aan klussen en wie het wanneer heeft opgelost. Dit bespreken ze samen en mensen commiteren zich aan de gemaakte afspraken.

Wat mij betreft is dit een typisch geval van HNW. Maak meer gebruik van het verstand, ervaring en inzicht van je mensen. Iedereen is binnen zijn eigen comfortzone in staat zijn eigen werk prima te organiseren. Daar hoef je als manager geen inhoud aan te geven. Doe je dat wel dan kan een onwenselijke situatie ontstaan.

Wanneer je 'voor een proces' werkt, zal waarschijnlijk iedere handeling beschreven zijn. Heeft alles met de voorspelbaarheid en controleerbaarheid te maken. Maar wanneer dit niet noodzakelijk is, zal het management de werknemer een veilige ruimte moeten aanbieden waarbinnen hij/zij het werk zelf kan organiseren. Eventueel samen met anderen, op verschillende lokaties, noem maar op. Maar de werknemer is op dat moment volledig in control.

Work21 is dus niet alleen voor de elite.

Wat is de roadmap van Google?

Vandaag las ik een artikel over BUZZ van Google. Het lijkt een concurrent van onder andere Facebook, maar het is meer. Juist door de combinatie met mail, chat en videoconferencing, wat al standaard in GMAIL aanwezig is, wordt het Google-platform steeds sterker. Wat ik zie gebeuren is dat de verschillende onderdelen die Google aanbiedt op zichzelf misschien niet de allerkrachtigste op deze planeet zijn, maar de kracht zit hem met name in de combinatie.

Wanneer ik nu met mijn gmail-account aan het 'proberen' ben (rolandhameeteman@gmail.com), dan voel ik dat het geheel steeds sterker aan het worden is. Naast dat het snel is, biedt het ook veel functionaliteit. En dat is toch wel heel knap gedaan moet ik zeggen. Want tegelijkertijd is het ook een zeer stabiele SAAS-oplossing. Wat ik daarmee wil zeggen is dat ze vooraf heel erg hebben nagedacht over de achterliggende architectuur.

Daarom is het ook een spannende gedachte om te weten wat de roadmap van Google is. Met andere woorden, wat hebben ze nog meer in het verschiet. Hoe gaat Google Wave hier in passen, wat betekent dit voor mobile, wat verder nog voor collaboration en messaging.

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb het idee dat Google op dit moment iedere paar maanden een slag aan het slaan is. En de gevestigde orde krijgt hier steeds meer last van. Gewoon omdat ze het tempo steeds moeilijker kunnen bijhouden.

Oh ja, het artikel waar ik het aan het begin over had staat hier. Waar ik best trots op ben is dat in een artikel van PCWORLD, quotes worden aangehaald van Stefan Hogendoorn. En Stefan is onze directeur e-office/google. Goed gedaan Stefan!

madurodam voor succes

Afgelopen maandagavond mocht ik in een debat over talentontwikkeling deelnemen bij BNR. Ik dacht dat we met z'n vieren in een kamertje zouden discussieren, maar er bleken ineens honderd man in een zaal te zitten en wij (het panel) zaten op een podium.

De insteek die gekozen werd was de vraag of het bedrijfsleven iets kon leren van de topsport en andersom. Omdat ik zelf vroeger een aantal keren kampioen van nederland ben geweest (roeien) dachten ze dat het wel interessant zou zijn wanneer ik daar ook aanwezig zou zijn.

Nou moet ik inderdaad zeggen dat ik achteraf gezien wel heel erg gevormd ben door mijn topsporttijd. Grappig is dat je dat op het moment van het sporten zelf niet doorhebt. Wat ik er achteraf van heb geleerd is dat wanneer je deelneemt aan een teamsport, het team eigenlijk een madurodam is van compleet bedrijf. In dit team kom je alle emoties, successen, verliezen, tegenslagen, veranderingen tegen die je ook later in het bedrijfsleven tegenkomt.

Wanneer je dan ook nog eens de grenzen opzoekt met zo een team, topsport dus, dan worden de dynamieken alleen maar sterker en meer uitvergroot. En daar kan je van leren. Omdat je er zelf ingezeten hebt, herken je bepaalde signalen van mensen en teams. je gaat zien of ze lekker in hun vel zitten, lui zijn of juist hyper, overwerkt raken, of gedemotiveerd. En daar kan je dan vervolgens iets mee doen.

Bedrijven van de 21ste eeuw draaien meer en meer om de kwaliteiten van mensen. Dat betekent dat naast het managen van de processen leiders nog een kwaliteit moeten ontwikkelen: interesse in de groei van hun mensen. En daar gaat het dus vaak mis. De meeste managers die ik ken, roepen wel dat mensen het allerbelangrijste zijn in hun bedrijf, maar ze menen het niet.

De meeste managers en leiders zijn gericht op het proces en zien mensen als resources. Een resource kan je vervangen als het op is. En zo wordt er naar mensen gekeken. Vaak wordt er dan ook gesproken over poppetjes of in detacheringstaal: het butsen van warm vlees. Wanneer bedrijven succesvol willen worden in de huidige tijd heb je managers nodig die in mijn ogen twee dingen heel goed moeten begrijpen: processen en mensen.

Het managen van processen kunnen we leren met de kennis die we hebben opgedaan in de 20ste eeuw. Als we de meest elitaire vorm willen kiezen hebben we MBA achter onze naam staan. Maar dat betekent niet dat je daarmee als leider succesvol zult zijn. Ik ben ervan overtuigd dat als je een goed leider wilt worden je ook geinteresseerd moet zijn in mensen. Je moet mensen willen laten groeien. En hoe dat werkt leer je op geen enkele universiteit of MBA. Dat leer je alleen in het madurodam voor succes: teamsport.

En hoe meer druk er op je sportteam heeft gestaan, hoe meer je hebt geleerd over mensen en groepsdynamieken. Combineer dat met je kennis over het managen van processen en je hebt alle ingredienten om de ideale leider voor de 21ste eeuw te worden.

terug naar free climbing organisaties

Laatst had ik een discussie met Petra Stojanovic (onze sales directeur) over coma-drinken. (je hebt wel eens ergens over nietwaar?) Hoe kan het zijn dat mensen het zo ver laten komen dat ze zichzelf willen vergiftigen, om uiteindelijk in het ziekenhuis te belanden.

Dat kan alleen maar wanneer je of niets meer om je leven geeft, of dat je ervan uit kunt gaan dat er altijd wel iemand of iets is die je verzorgt en er weer bovenop helpt. Wanneer je daar verder over nadenkt en ik combineer dat met ervaringen bij e-office in de afgelopen jaren, dan kom ik tot de volgende conclusie.

Wanneer er niets is geregeld voor iemand, dan voelt die persoon zich zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en veiligheid. (zeg een free climber). Wanneer mensen in een auto rijden met ABS en andere software, dan denken ze ineens dat alles kan. Wanneer je langs een ravijn loopt met een touwtje om je middel, dan zoek je de grens op met het risico te vallen. Maar dat maakt niet uit want het touwtje voorkomt dat je te pletter zal vallen.

Het lijkt er dus op dat wanneer je iets regelt voor mensen, ze dat onderdeel direct uit hun eigen verantwoordelijkheidsportfolio schrappen. Sterker nog, ze lijken juist dat onderdeel, waar nu iemand anders verantwoordelijk voor is, tot de grens te testen. Iets wat ze normaal nooit zouden doen. Wel een wonderlijk gedrag he. En als het 'systeem' dan faalt, dan heeft het nooit aan de persoon zelf gelegen en wordt het ondersteunende systeem het liefst juridisch aangepakt. Het is immers de verantwoordelijkheid van iets of iemand anders geweest.

En zo zit onze hele maatschappij in elkaar. Er wordt steeds meer geregeld door de overheid en bedrijven voor de consument. We ontnemen hiermee blijkbaar ook de eigen verantwoordelijkheid bij veel van ons. Onverantwoord gedrag lijkt het gevolg te zijn. En weet je, binnen organisaties gaat het net zo.

Toch maar terug naar het pure free climbing? Ik denk dat we een hoop minder ellende in onze maatschappij hebben.

brainfuck

"we need a tractor", klonk het weer uit de WalkiTalki. Samen met Rutger Stekelenburg proberen we samen een keer per jaar wat leuks te doen. Vaak heeft dat te maken met auto's en sneeuw. De afgelopen dagen zaten we dus in Lapland en proberen om auto's te beheersen op ijs en sneeuw. Beheerst driften, glijen, remmen, versnellen, slalommen, noem maar op.

Blijkt best een hele toer te zijn om de juiste snelheid te hebben, de juiste driftangle, positie van het stuur, beetje bijremmen met links en tegelijkertijd gasgeven met rechts. Wanneer je er over gaat nadenken gaat het zeker mis. Maar alleen op gevoel gaat het ook niet. Je moet dus gewoon heel veel uren maken en ervaring opdoen.

Misschien is het je opgevallen dat ik altijd probeer om terug te gaan naar oerprincipes, of oergedrag, oerreacties. Omdat ik denk dat als je dat begrijpt je ook grotere complexere bewegingen kunt 'lezen' en begrijpen. Organisaties bijvoorbeeld.

Maar wat gebeurt er nou in zo'n auto. Je bent al drie dagen hard aan het oefenen en dan ontstaat er een situatie dat je denkt: en nou ga ik een perfect circuitje rijden...helemaal zoals het moet...ik kan het. En nog geen halve minuut later moet je via de walkitalki melden dat je een tractor nodig hebt omdat je de auto compleet hebt begraven in een sneeuwberg.

Hoe kan dat nou, want ik wilde zo graag. Een rondje later rij je een perfecte rit...alles klopt. Maar wat dan opvalt is dat er een soort ritme is, de auto danst, je zit zelf relaxed, bent wel alert, je kijkt verder vooruit, je denkt een heel klein beetje na. En ik denk dat het in het echte leven ook zo is: wanneer je teveel drukt op het moeten en willen presteren gaat er vanalles mis...je bent te krampachtig. Juist wanneer je bijna speelt met de situatie ontstaat er een natuurlijke cadans, een ritme, en je weet precies wat je wanneer moet doen.

De afgelopen dagen heb ik weer veel geleerd over het samenspel tussen denken en spelen, tussen willen en gevoel. In iedergeval is mijn ego weer eens flink aangepakt en snap ik dat er maar een paar mensen echt goed kunnen autorijden.

Hee, ik hoor mijn ego iets roepen: "Hey jij daar, I need a tractor".

over gedrag en klimaat

Al langere tijd ben ik ervan overtuigd dat het gedrag van mensen te maken heeft met het klimaat. Heel eenvoudig eigenlijk: wanneer er altijd appels en peren aan de bomen hangen hoef je nooit bang te zijn dat er niets te eten is. Plannen is dan ook totaal niet van belang. Dat zegt iets over het gedrag.

Wanneer je echter te maken hebt met verschillende seizoenen, en in de winter kan je echt niets te eten vinden, dan zul je vooral daarover moeten nadenken. En vooraf iets regelen. Kortom je moet iets plannen om niet dood te gaan in de winter. Dus mensen die meer in het noorden leven zullen wat meer plannen dan mensen die in het zuiden leven, waar je altijd wel iets te eten kunt vinden.

Zo dacht ik dat de wereld grofweg in elkaar zat. Totdat ik gisteren met iemand zat te praten uit Finland. Deze persoon was het voor een groot deel met mij eens behalve dan dat mensen die in een stad leven ook niet meer hoeven te plannen. Er is altijd eten, je hoeft je nooit zorgen te maken over morgen. Het zuiden is zeg maar een stukje opgeschoven naar de grote steden.

Dus eigenlijk hebben mensen in een stad in de basis iets van ik hoef niets te plannen, terwijl we zeker in het westen alleen maar meer aan het plannen zijn. Beetje verwarrend allemaal. En toen ging het gesprek even over geluk.

Wanneer wij in Nederland een dag geen stroom hebben ligt ons land op zijn kont. Iedereen zal in rep en roer zijn en een burgeroorlog ligt bij wijze van spreken op de loer. Wij hebben ons ontzettend afhankelijk gemaakt van externe systemen. Energie, voedsel, veiligheid, noem maar op. In Finland leven mensen die ook als de stroom uitvalt nog weken self supporting zijn. Deze mensen maken zich niet zo druk over alles wat er in de wereld gebeurd. Niet dat het ze niet interesseert, maar omdat ze hun eigen tempo hebben en hun eigen self supporting omgeving. En dat geeft blijkbaar erg veel rust.

Oh ja, en waarom zijn ze in Finland zo self-supporting: vanwege het klimaat. Het kan in dat land zo vreselijk koud zijn dat systemen heel gemakkelijk kunnen uitvallen. En dan ben je dus op jezelf en je buren aangewezen. Dat doet dus echt iets met je gedrag.

Ik ga vanavond maar eens kijken naar de weersberichten.

de nieuwe website is geboren

Nou het is vandaag zover. Onze nieuwe website heeft het eerste levenslicht gezien.(http://www.e-office.com) 6 weken geleden hebben we besloten om een nieuwe website te maken, en vandaag ging de knop op ON. Er is ontzettend hard gewerkt door veel mensen om de site te maken wat het nu is. En zoals het vaak gaat met dingen die er heel eenvoudig uitzien, is dat 'de achterkant' vaak best complex is. We hebben ons met name gericht op het onderhouden van de content.

In principe is alles met alles verbonden, dus producten met klanten met projecten met medewerkers met technologie. Noem maar op. Het maakt dus eigenlijk niet uit welke invalshoek je pakt, je kan altijd en over bij. Je krijgt ook altijd de relevante context bij een keuze. En in iedergeval kan je altijd bij mensen komen die er verstand van hebben. Dat is ook wel zo handig.

Natuurlijk is dit versie 1 en zullen we de site de komende tijd nog flink verbeteren. Maar de basis staat er. Onze mensen zijn opgeleid om te bloggen en te twitteren, we kunnen er tegenaan. Ik ben dus ook heel benieuwd wat jullie ervan vinden. Mocht iemand ooit een idee, opmerking, probleem of wat dan ook hebben. Stuur het dan naar mij of naar info@e-office.com. Wij zijn blij met iedere reaktie.

Namens deze weg wil ik graag het hele teachnische team en inhoudelijke team van e-office bedanken voor hun grote inzet van de afgelopen weken. Om in zes weken zo een website met achterliggende managementtools te bouwen is een hele prestatie. Hoewel ik nu niet bij jullie ben, ben ik wel apetrots!